TERUG

Hier komen gedichten die ik heb geschreven in verschillende tijden! Voor de transplantatie, erna en gewoon mijn gevoel af en toe!

Februari 2008, Ziekenhuiseten!!

Hazepeper staat op het menu vandaag,

Ik doe mijn best ondanks de pijn in mijn maag.

Het klinkt als een gang van een luxe restaurant,

maar schijn bedriegt zo langzamerhand.

De saus is inmiddels omgeven door een vliesje,

niet zeuren en probeer gewoon ietsje.

Al scheppend en met lange tanden etend,

zie ik iets waar ik helemaal niet op had gerekend.

De pijn in mijn maag wordt dan ook versterkt,

als ik een zwarte haar in mijn rijst heb opgemerkt.

Dan laat ik verder dus mooi het eten staan,

want gelukkig hoef ik mij geen zorgen te maken bij de banaan!!

 

Februari 2008, Kreeft.

Kreeft, dat is mijn merk,

misschien blijf ik daarom zo sterk.

Tuurlijk ben ik het soms zat,

en zit ik het liefst de hele dag op mijn gat.

Dat is alleen zo sonde van de tijd,

wanneer je kunt genieten van je vrijheid.

Als het leven dan heel erg tegen zit,

moet je vechten met al je energie en pit.

Om er weer bovenop te komen,

zodat je verder kunt met het waar maken van je dromen.

Verder met genieten van het goede leven,

want dat is niet iedereen zomaar gegeven!

 

 

Februari 2008, Vriendschap!!

Het is nu ruim een jaar geleden,

dat ik om de waarheid heb gestreden.

Er werd van alles over mij gezegd,

en hoe ik het ook uit had gelegd,

volgens anderen wisten zij wat ik voelde,

en hoe ik dat allemaal bedoelde,

als ik nog met Iwan was gegaan,

was dit absoluut nooit ontstaan,

maar ja ik ben en was toen vrijgezel,

dan oordeelt men makkelijk en snel,

hij was al heel lang een goede vriend van mij,

maar mensen zien wat ze willen zien en daar blijft het bij,

ook al kennen ze me niet eens goed,

volgens diegenen deed ik het niet goed,

ik genoot van de aandacht en voelde me gevleid,

dat is volgens hun de waarheid,

ach ja als je jezelf zo mooi en belangrijk vindt,

dan denk je vast dat je door iedereen wordt bemind,

voor haar is het uiterlijk en ijdelheid,

voor mij mijn vrienden en gezelligheid,

als zij dat graag voor mij verpest,

dan zou ik zeggen doe je best.

Gelukkig kennen mijn vrienden mij goed genoeg,

kan ik mezelf zijn en gezellig met zīn allen naar de kroeg.

Mijn uiterlijk is moeilijk te accepteren,

maar genieten van het leven hoef ik niet te leren.

Hopelijk wordt het stukje bij beetje iets meer kleur,

en kunnen wij straks in ieder geval weer door 1 deur.

 

Januari 2008, Toekomst!

Ik wil ook eigenlijk iets opbouwen,

met iemand die ik kan vertrouwen.

Alleen mijn situatie is zo moeilijk elke keer,

mijn uiterlijk doet me nog steeds zeer.

Ik neem ook zoveel bagage met me mee,

dat is voor iedereen een angstig idee.

Je weet nooit wat je te wachten staat,

misschien is het wel gewoon te laat.

Toekomst kan ik ook alleen opbouwen,

zonder dat er iemand van mij moet houwen.

Dan hoef ik niets uit te leggen of te verklaren,

en heb ik vast ook nog fantastische jaren.

Niemand die dan alles hoeft te accepteren,

en ik hoef me dan niet ongemakkelijk te voelen zonder kleren.

Misschien is het gewoon het beste zo,

ik blijf lekker alleen met hele goede vrienden enzo!!

 

Januari 2008, Angst!

Mijn angst was niet te omschrijven,

ik dacht dat ik erin zou blijven.

Mijn nieuwe longen en weer zonder lucht,

dit keer door een virus uit de lucht.

Weer de vraag of ik het ga trekken,

en mijn lichaam me niet laat verrekken.

Ik was echt heel erg bang en kwaad,

zelfs de artsen wisten zich geen raad.

Antibiotica en prednison was niet genoeg,

samen met een zware kuur vormden zij de goede ploeg.

God zij dank werd het toen weer beter,

de grond onder mijn voeten werd kouder en niet meer heter.

Weer een gedeelte overwonnen, 

op naar de wintersport om op de piste te kunnen zonnen!

 

 

december 2004, zwaar

Soms zit alles even tegen,

en is het alleen maar regen.

Soms lijkt alles even zwart,

en is het leven bikkelhard.

Soms is het ook best zwaar,

gelukkig hebben we dan elkaar.

Soms lijkt het leven een wedstrijd,

waar je zo nu en dan vanaf glijd.

Soms is het ook zeker weer fijn,

en is er weer die zonneschijn!

 

November 2004, ik

Als ik in de spiegel kijk,

zie ik niet meer wie ik ben,

en ik weet uiterlijk is niet belangrijk,

maar het gevoel is niet te beschrijven met geen pen,

Ik wil ook graag de nieuwste mode aan,

me goed voelen naast mijn vriend,

en lekker mijn gang gaan,

ook hij heeft dat verdiend,

Ik hou van hem en hij van mij,

we zijn ook heel gelukkig met elkaar,

maar we zijn niet vrij,

het leven wordt nu soms wel zwaar,

steeds iets meer inleveren van je kunnen,

steeds zieker worden maar wel doorgaan,

je zou het niemand gunnen,

we kunnen het absoluut wel aan,

lachen doen we elke dag nog en ze zeggen, 

een dag niet gelachen is een dag niet geleeft!

 

12 februari 2006, verbroken relatie,

Ja..en toen was ik weer alleen,

het leven is soms zo hard als een baksteen. 

Het ene moment ben je helemaal gelukkig,    

en de andere keer diep ongelukkig.         

Tuurlijk ben ik blij dat ik nog leef,            

maar de toekomst ziet er nu uit als een zeef.       

Eerst ben je een paar,                                                     

heb je zelfs de bruiloft al bijna klaar.                          

Dan ineens ben je weer een individu,                                                       

en dat is dan heel erg CRU!!

16 april 2007, mijn figuur,

Wat is er met me aan de hand,                  

ik loop weer rond door het hele land.               

Zoveel beter dan 2 jaar geleden,                                   

en nog weer niet tevreden.                                

Er is zoveel veranderd in mijn leven,                        

Ze hebben mij een hele nieuwe start gegeven.                         

Het heeft alleen zijn sporen nagelaten,                 

wat logisch is met al die operatie gaten.                     

Eigenlijk wil ik het mooier laten maken,           

maar ja dat zijn weer van die ingewikkelde zaken.            

Het brengt veel risicoīs met zich mee,            

en dat is niet verstandig, nee.                     

Ik moet dus leren accepteren,                         

dat mijn lichaam zich in moeilijke situaties heeft moeten weren.     

Ook dat zal wel gaan komen,                      

vervolgens gewoon verder met vervullen van andere dromen!!

 

Oktober 2006, zusje!

Ik kan me geen betere wensen,

tussen al die miljoenen mensen.

Jij staat altijd voor me klaar,

ook al schuilt er soms gevaar.

Er komt straks ook een tijd,

dan sta ik niet meer bij jou in het krijt.

Nu je 23 jaar wordt en het viert bij mij,

hier in Groningen maak je me weer blij.

Want het mensje waar ik het meest van houd,

dat ben jij met je hart  van goud!

Kus my.