De Niertransplantatie !

Hallo Allemaal

Eindelijk is het dan gelukt ben weer verder met mijn website. Ik ga hier een stukje schrijven over de niertransplantatie, beter laat dan nooit toch.

 

Op maandag 25 september werden we opgenomen mijn moeder op de c3 en ik op d4. Jammer genoeg mag je niet bij elkaar liggen. We lagen wel allebei op een 2 persoonskamer.

Mijn moeder kreeg infuus en ik moest eerst naar de dialyse. Mijn moeder werd de volgende ochtend om half 8 al opgehaald om geopereerd te worden. We vonden het allebei wel heel spannend. Ik had de volgende ochtend om half 8 al visite. Namelijk Janet en Alien, 2 verpleegkundigen uit Almelo, die de operatie mee mochten maken. De artsen hadden tegen mijn moeder gezegd dat ze het altijd prachtig vinden als de nier direct bij de ontvanger begint te plassen dus maar duimen en hopen.Janet en Alien gingen naar mijn moeder na mij even gedag te hebben gezegd en succes gewenst te hebben.

Om half 11 kon ik al naar de OK mijn vader en zusje kwamen er net aan en waren dus net op tijd om nog even te knuffelen. Ik heb nog even een heel slaperige moeder gezien en ze zei nou kom op seikwijf hahaa. De operatie is heel vlot verlopen en ik heb ook direct een beetje geplast dus dat was geweldig. Toen ik wakker werd had ik wel heel veel pijn en dat kwam omdat ze de morfine niet aan hadden gesloten omdat ze niet wisten of ik dat mocht hebben vanwege de longen, gelukkig mocht dit even later toch. Ik was ook al heel goed wakker en de verpleegkundige op de uitslaapkamer zei dat het 25 jaar geleden was dat hij zo`n vrolijke patient had gehad. Ik was ook heel erg blij dat het gebeurd was.

Met mama was het gelukkig ook goed ze was alleen heel slaperig en als ze wakker was was ze dronken van de medicijnen hahha. De volgende dag moest de morfine er toch af vanwege mijn longen dus dat was even doorbijten. Ik heb wel de volgende dag mijn moeder al gezien ze kwam in de rolstoel dit was heel erg fijn. Mijn vader en zusje kwamen ook gauw de volgende dag alleen heel zielig, want op de zelfde dag dat mijn leven een stuk werd verbeterd is de beste vriendin van mijn zusje overleden, dus dit was en is heel erg zwaar geweest. Heel erg dubbel heel blij maar ook enorm verdreitig.

Na 3 dagen voelde ik me al heel erg goed ik had wel nog 2 catheters maar dat hoort zo. Mijn moeder mocht na 5 dagen alweer naar huis. Ze had nog wel veel pijn en dat is haar op zich ook wel tegengevallen. Wel was ze heel blij dat ze naar huis mocht want ze was het ziekenhuis al wel zat.

De dinsdag erop werd Moniek gecremeerd en iedereen kon erbij zijn en ik kon het volgen via internet.

Na 14 dagen werd de eerste catheter eruit gehaald, dit was een grappig gevoel blij dat de hechtingen eruit waren van de catheter deze trokken nogal. Nu lekker douchen met nog maar 1 slang. De dag erna mocht ook deze eruit en zat ik zonder slangen, ik moest alleen om het uur uitplassen, hahahah dit was niet nodig want ik moest elk half uur plassen, ophouden kon ik namelijk niet. Dit is me dus ook 1 keer mis gegaan. Toen ik vroeg aan de dokter of ik met mijn zusje mee mocht in de rolstoel naar de stad zei hij als je naar de stad kunt dan kun je ook wel naar huis,, nou ook goed natuurlijk. Dus na 2 en een halve week was ik weer in huis. Beetje dik weer natuurlijk van de pred. , maar met 15 tabletten minder en een heel goed gevoel. Dit ging dus in tegenstelling tot de longtransplantatie heel erg snel.

Ik ging beter als mijn moeder, zij had meer pijn en was ook vermoeider, toch schijnt dat normaal te zijn. Ik ga er ziek naartoe en kom er beter uit terwijl mijn moeder er gezond in gaat en ziek weer uit komt. Na 6 weken ging het een stuk beter. Na 3 maanden werkte ze alweer volledig. Nou en ik tja dat lees je wel verder in dagboek deel 3.

 

 

Veel liefs elvira  

Terug

Verder naar dagboek deel 3.