|
Ga hier direct naar: |
|
mijn update
11 November 2006
|
|
|
Hoofdmenu: |
|






 |
| |
|
Submenu: |
|


 |
| |
|
Foto album: |
|


 |
| |
|
 |
|
 |
| |
| |
 |
Screeningsperiode
 |
Heel klein probleempje
opgelost, het
eindgesprek ... |
|
| |
 |
Maandag
16 augustus 1999. |
Vandaag
ben ik op controle geweest bij Dr. Festen alles was goed, de laatste tijd
heb ik gelukkig geen infecties gehad. Wij blijven in spanning afwachten op
bericht uit Groningen. Wel heb ik al een paar keer gebeld met de
verpleegkundig consulente, wat heeft geresulteerd in het volgende: op
woensdag 21 juli j.l. ben ik besroken door het longtransplantatieteam.
Bepaalde bloedkweken in verband met de afweer wil men nog een keer bespreken
en zodra er iets bekent is krijg ik bericht Het wordt nu echt spannend….
|
| |
 |
Vrijdag
20 augustus 1999. |
Vandaag
ben ik gebeld door Dr. v.d. Berg van het longtransplantatieteam. Hij wilde
even uitleggen wat nu het probleem is. Bij één van de bloedkweken zijn
sporen in het bloed van hepatitis-b gevonden, en dat vind men een vreemde
zaak. Waarschijnlijk krijg ik dit binnen via de immunglobuline die ik elke
14 dagen moet toedienen, i.v.m mijn afweerstoornis. Dit willen zij nu eerst
uitgezocht hebben natuurlijk en in overleg met mij zal hij vandaag nog een
brief sturen naar Prof. v.d. Meer in de Radbout, mijn internist. Hij zegt
dat dit het enige is wat er gevonden is, alle andere onderzoeken waren dik
in orde. Ook verteld hij dat dit probleem in de tweede plaats geen rede is
om van een transplantatie af te zien, maar dan moet het gevonden bloedbeeld
wel een stuk rustiger zijn.
Na dit
telefoontje heb ik met Prof. v.d. Meer gebeld. Ik heb verteld wat het
probleem is en dat er een brief onderweg is. Hij zei dat wat ze nu gevonden
hebben geen hepatitis-b is, maar een substantie die is verwerkt in de
immunglobuline geeft ongeveer hetzelfde beeld, ik hoef mij niet ongerust te
maken.
Als hij
volgende week deze brief heeft ontvangen zal hij er direct op reageren, en
indien nodig mij oproepen om eventueel een bloedkweek te herhalen.
Hopelijk maken ze er geen probleem van, omdat dit een gevolg is van mijn
afweerstoornis. Maar omdat ik de eerste patiënt bij hen, hiermee ben,
begrijp ik hun voorzichtigheid. Het blijft dus een spannende tijd, en ik kan
alleen maar afwachten. Ook heb ik Dr. Festen hierover ingelicht, want dit
had hij bij mijn laatste bezoek gevraagd. Hopelijk gaat het niet lang meer
duren…
|
| |
 |
Donderdag 7 oktober 1999. |
Vanmorgen reed ik net als elke donderdag naar Dekkerswald in Groesbeek, om
te gaan sporten. Net toen ik het terrein opreed, ging mijn mobiele telefoon.
Het was de verpleegkundig consulente uit het AZG te Groningen, daar werd ik
even stil van..., en inderdaad, ze belde om een afspraak te maken voor het
eindgesprek. Na de laatste bespreking van het longtransplantatieteam, is het
licht op groen gezet.
De
afspraak is gemaakt, en wel op woensdag 27 oktober a.s. om 13.00 uur, op
afdeling E4VA van het AZG. Hier zal ik met mijn familie een rondleiding
krijgen over de afdeling krijgen en kennis maken met de verpleging, waarna
een gesprek volgt met een arts van het team. Dan ga ik aan het eind van de
middag met een semafoon op zak weer naar huis, en sta ik op de wachtlijst
voor een longtransplantatie... een nieuwe periode van wachten breekt dan
aan.
Na dit telefoontje, heb ik toch nog wel
even stil gestaan, om alles eens even te verwerken, je weet dat dit komen
zal en tocht is het weer onverwachts. Ik ben nog wel even in de sportzaal
geweest, om de anderen van het nieuws te vertellen, maar had geen zin meer
om te sporten en ben terug gereden naar huis, om Eef (die werken was) ook
snel op de hoogte te brengen, en daarna de rest van de familie. Een
emotionele dag. Toch ben ik erg blij, dat alles nu doorgaat, een nieuwe kans
op een “kwalitatief” beter leven is nu echt binnen bereik. Vol vertrouwen
zie ik de komende tijd tegemoet. En nogmaals wil ik mijn internist in het
Radbout ziekenhuis, Prof. v.d. Meer, bedanken voor zijn grote inzet die dit
alles mogelijk gemaakt heeft, dit kan tevens een doorbraak zijn voor andere
patiënten met een afweerstoornis en die problemen hebben met, nieren /
longen / hart en dergelijke, ook voor hen opent dit een weg op een nieuwe
kans op een “kwalitatief” beter leven.
|
| |
 |
Woensdag
27 oktober 1999. |
Vandaag
hebben wij het eindgesprek van de screening gehad, wat een spannende en
emotionele dag…
Om
13.30 uur werden wij verwacht op de longtransplantatie afdeling E4VA van het
Academisch ziekenhuis te Groningen. Samen met Eef, de kinderen, mijn broer
en zijn vrouw, en de zuster van Eef en haar man, gingen wij op pad. Na een
rit van 2,5 uur waren we mooi op tijd.
Na de
kennismaking met de verpleegkundig consulente, Dickie Bosscher, kregen
diegene die dit wilde zien, een rondleiding op de Intensive Care. (Eef, mijn
kinderen, mijn broer en ik). Wij werden naar één van de kamers gebracht, die
op dat moment leeg was, en een broeder legde alles uit, over de apparatuur,
en de gang van zaken na de operatie. Dit alles maakt mij toch wel even stil…
Na de transplantatie zal ik hier verschillende dagen verblijven, en de
eerste dagen dat ik nog aan de beademing zal liggen, blijf ik ook onder een
lichte narcose. Het verblijf op de I.C. is meestal tussen de 3 tot 10 dagen,
afhankelijk van de genezing. Daarna ga ik dan naar afdeling E4VA, voor
verder herstel…
De
uitleg was zeer duidelijk, ook voor mijn kinderen. Iedereen kon vragen
stellen, en deze werden uitgebreid beantwoord, er komt zoveel op je af op
dat moment!
Na de
rondleiding volgde er het gesprek met de arts van het transplantatieteam.
Deze week werd dat gedaan door Dr. Verschuuren, internist binnen het team.
Uiteraard was hier de rest van de familie ook bij aanwezig, evenals Dickie
Bosch. Dr. Verschuuren legt nog eens alles rustig uit. Ook vertelde hij dat
het team een aantal lange discussies heeft gehad, i.v.m. mijn
afweerstoornis.
Ik ben
namelijk de eerste patiënt die hiermee een transplantatie zal ondergaan, en
dit kan een extra risico zijn, maar het kan ook een voordeel zijn…
In eerste instantie was men bang dat de
getransplanteerde longen ook weer door infecties snel achteruit zullen gaan,
maar na veel praten is men het er over eens dat dit niet het geval zal zijn,
immers nu moet mijn afweer vechten tegen longen die zeer vuil zijn door de
vele infecties en straks heb ik dan schone longen, zodat mijn afweer veel
minder “werk” heeft. En met deze conclusie waren ze het er over eens dat
mijn afweerstoornis een transplantatie niet in de weg mag staan, en daar kan
ik alleen maar positief op reageren. Mijn besluit staat vast!! Ook aan mijn
kinderen vroeg de arts of hun nu alles een beetje duidelijk was, en de
vragen die ze stelde werden nog een keer rustig en duidelijk uitgelegd.
Daarna
werd door Dickie Bosscher Het gebruik van de semafoon uitgelegd, en nogmaals
de procedure bij een oproep vertelt. Ook kreeg ik een recept voor medicijnen
tegen botontkalking, waar ik nu al mee moet beginnen. Deze krijg je i.v.m.
de medicijnen die je na de transplantatie moet slikken om afstoting van de
donorlongen tegen te gaan.
(o.a. prednisolon)
En dan
het belangrijkste: de verklaring die ik moet ondertekenen. Hiermee erken ik
dat ik op de hoogte ben van alle risico’s en geef ik toestemming voor de
longtransplantatie. Deze verklaring mag ik thuis eerst nog eens rustig
doorlezen, tekenen en dan terugsturen.
Hierna
ben ik nog even bij Magda geweest, zij is hier voor de laatste onderzoeken
van de screening, wij kennen elkaar van de fysiotherapie (nazorggroep), elke
donderdag op Dekkerswald, en steunen elkaar zoveel wij kunnen, het praat nu
eenmaal altijd makkelijker met iemand die hetzelfde ondergaat.
Daarna
zijn wij weer naar huis gereden, het was een zware, emotionele en
vruchtvolle dag… Ik sta op de wachtlijst voor een dubbele
longtransplantatie…
 |
Een
nieuwe spannende tijd is aangebroken!!!! |
|
| |
|