|
Ga hier direct naar: |
|
mijn update
11 November 2006
|
|
|
Hoofdmenu: |
|






 |
| |
|
Submenu: |
|


 |
| |
|
Foto album: |
|


 |
| |
|
 |
|
 |
| |
| |
 |
Screeningsperiode
 |
Darm onderzoeken,
muga-scan, nogmaals
oorarts en kaakchirurg ... |
|
| |
 |
Maandag 23 november 1998. |
Het is een rustig weekeinde geweest. Wel moest ik de ontlasting sparen. Alle
onderzoeken vragen toch wel veel energie, maar daarom ben ik dan ook
opgenomen, zodat ik tussendoor goed kan uitrusten. De verpleging zie ik
weinig, omdat ik niet ziek ben heb ik ook weinig verzorging nodig. Toch
komen ze af en toe wel eens even kort een praatje maken, en dit geeft voor
mij ook een goede afleiding.
Vanmorgen ben ik weer naar de sportzaal geweest, om mijn conditie bij te
houden. Daarna heeft Dr. vd. Heijden even een infuus gezet, zodat ik
vanmiddag de immunglobuline weer kan toedienen. (een gebeurtenis die elke 14
dagen terugkeert). Dit duurt zoals gewoonlijk de hele middag, en dus had ik
vanmiddag geen onderzoeken meer op het programma staan. Wel is er nog een
sputumkweek afgenomen. Ook het zogenoemde “occult” bloeddieet is afgelopen,
de uitslag volgt later, en ik mag weer alles eten en drinken. Verder een
rustige dag.
|
| |
 |
Woensdag 25 november 1998. |
Ook de dinsdag is een rustdag geweest.
Vanmorgen ben ik eerst weer naar de sportzaal geweest. Prof. v.d. Meer is op
bezoek geweest. Hij vertelde dat in de slokdarm, bij het onderzoek
gastroscopie, een poliep is gevonden, en dat hiervan een kweek was genomen.
Door deze kweek is er vastgesteld dat de poliep goedaardig is. Na overleg
met het transplantatieteam in Groningen, is het niet noodzakelijk dat deze
poliep wordt verwijderd.
Wel wil v.d. Meer ook nog een darmonderzoek doen. Dit is voor 4 jaar terug
ook al ééns gedaan, toen bij alle patiënten met een afweerstoornis, en hij
vind het nu weer tijd om dit onderzoek nu te herhalen, mede ook in verband
met de screening, zodat ook echt alles is nagekeken. Ik kan hier natuurlijk
alleen maar mee instemmen.
Zoals elke woensdag, kwamen de heren specialisten ook weer op bezoek.Dr.
Festen bevestigt wat v.d. Meer al had verteld. Tevens zal men dan ook zeker
weten, dat het bloedspoor in de ontlasting, van de poliep in de slokdarm
afkomstig was. Verder is iedereen tevreden over de gang van zaken tot nu
toe, en de rest van de dag mocht ik uitrusten.
|
| |
 |
Donderdag 26 november 1998. |
Vanmorgen ben ik naar de afdeling nucleaire röntgen geweest, voor het maken
van een Muga-scan van het hart. Eerst wordt er een beetje vloeistof in de
ader gespoten. Deze zorgt ervoor dat de radioactieve stof zich zal hechten
aan de rode bloedlichamen. Deze vloeistof moet ongeveer 20 minuten inwerken.
Daarna wordt, via een infuus, bloed afgenomen en voorzien van deze
radioactieve stof, waarna je op een tafel, onder een apparaat wordt gelegd,
die verbonden is met een computer. Als het bloed met de radioactieve stof
weer is ingespoten, start er een scan en wordt er op het juiste moment, dit
bepaald de computer, een foto gemaakt. Dit gebeurd vanuit 3 verschillende
posities en elke foto duurt ongeveer 8 minuten, hier merk je echter niets
van, en op de computer kun je mooi de bewegingen van je hart zien. Verder
was het een rustige dag.
|
| |
 |
Vrijdag 27 November1998. |
Een zware dag.
Vanmorgen eerst weer naar de oorarts, voor controle van mijn linker oor. Het
vuil werd eruit gezogen, maar ze was nog niet helemaal tevreden, en ik mag
nog een week druppelen en dan weer terugkomen. Aan het eind van de morgen
werd ik naar de afdeling kaakchirurgie gebracht, voor behandeling van mijn
gebit…. Op mijn kamer heb ik eerst nog een infuus gehad met een doses
augementin, om infecties te voorkomen. Nadat de chirurg netjes heeft
uitgelegd wat er gaat gebeuren, en hij vermeld heeft dat ik het tempo aan
zal geven, wordt er begonnen. Naast de chirurg is er nog een verpleegkundige
bij en een arts die moet toezien op mijn ademhaling en eventuele
benauwdheid.
Eerst werd er één kant van de kaak verdoofd, en daarna ging hij aan het
werk. Er werden enige wortelresten verwijderd en een kies. Hierna werd de
boel gehecht. Ik moet zeggen, dit gebeurde pijnloos.
En
door mij goed te concentreren op de ademhaling, ik had ook de zuurstof iets
hoger gezet, kreeg ik het niet benauwd. Af en toe had hij ook even een halve
minuut gepauzeerd zodat ik de tijd had om mijn ademhaling ook regelmatig te
houden. Een goede samenwerking dus. Nadat de eerste kant van mijn gebit
klaar was, stelde hij voor de andere kant een paar dagen later te doen,
maar…….. Hier was ik het niet mee eens. Ik zei: “laat mij maar even 5
minuten rechtop zitten, en dan gelijk de rest afwerken”, dan heb ik het maar
gehad. Na overleg met die andere arts gingen ze akkoord, en na een half
uurtje was alles klaar, al met al waren wij nog maar een uur bezig geweest.
Toen aan het eind van de dag de verdoving was uitgewerkt kwam de pijn.
Echter ik heb van de kaakchirurg goede pijnstillers meegekregen, en deze
werkte direct. Eten ging natuurlijk niet, en zelfs het drinken was een hele
klus, omdat ik totaal nog geen gevoel in mijn mond had van de verdoving,
veel knoeien dus. Toch is het hele gebeuren best meegevallen. Het is zoals
gezegd een vermoeiende dag geweest, en ik zal vannacht goed kunnen slapen.
|
| |
 |
Maandag 30 november 1998. |
In
het weekeinde heb ik geen pijn meer aan mijn mond gehad, mede dankzij de
pijnstillers, die ik sinds gisteravond niet meer nodig heb. In verband met
het darmonderzoek vandaag, heb ik vanaf zondag mijn darmen moeten spoelen.
Ik heb wel 5 liter van die stroperige pap op, die je darmen schoon moet
maken, en zat dus veel op de wc, weer eens wat anders …
Vanmorgen ben ik naar de afdeling endoscopie gebracht, alwaar het onderzoek
zal plaatsvinden. Dit onderzoek wordt gedaan door Dr. Grubben, en haar ken
ik al, zij heeft voor 4 jaar terug dit onderzoek ook al eens bij mij gedaan.
Via de anus wordt er een slang, met een lampje en een videochip, in de
darmen geschoven, door de dikke darm tot aan de dunne darm. Omdat men mij
geen spierverslappende middelen kan geven, is dit best een pijnlijke
aangelegenheid, maar dat was mij al bekend. Op een monitor kan ik weer alles
meekijken en Dr. Grubben verteld wat er is te zien. Op de “terugweg” wordt
er nog wat weefsel meegenomen om op kweek te zetten. Na afloop van het
onderzoek verteld zij dat ze tevreden was over wat ze had gezien, dus goed
nieuws.
Vanmiddag kwam Dr. v.d.Heyden, en hij zei dat hij was gebeld door Dr.
Grubben. Omdat de dikke darm er goed uit ziet is besloten om de dunne darm
ook maar even te controleren om alles uit te sluiten, dus helaas niet eten …
|
| |
 |
Dinsdag
1 december 1998. |
Vanmorgen werd ik naar de röntgenafdeling gebracht, voor het maken van
foto’s van de dunne darm. Hiervoor moest ik een slangetje inslikken, en deze
wordt dan via de slokdarm en de maag doorgeschoven naar de dunne darm.
Daarna kon ik op de onderzoektafel onder een röntgenapparaat gaan liggen.
Dan
laat men via een pompje een witte pap in de dunne darm lopen, en worden er
verschillende foto’s gemaakt. Dit duurt ongeveer 20 minuten. Daarna werd ik
op het toilet gezet en mocht ik “leeglopen” (lekker hé….). Dit onderzoek is
echter een peulenschil vergeleken met gisteren. Terug op de afdeling stond
er al een berg eten klaar, en dat mag ook wel na 3 dagen “vasten”. Verder is
het een uitrustdag geweest.
|
| |
 |
Woensdag
2 december 1998. |
Vanmorgen ben ik eerst weer even naar de oorarts geweest, en deze keer was
ze tevreden, wel is afgesproken dat ik elk half jaar even op controle kom,
om infecties te voorkomen.
Het is
woensdag en de heren specialisten zijn dus weer op bezoek geweest. Dr.Festen
vertelde dat de uitslagen van de dikke en dunne darm nu ook bekent waren, en
alles was prima in orde. Het eerste deel van de screening zit er nu op en
vanmiddag mocht ik naar huis. Alle uitslagen worden nu zo snel mogelijk naar
Groningen gestuurd, en is het wachten op bericht van het transplantatieteam
op het vervolg van de screening, dat dan in Groningen zelf zal worden
gedaan. De kaakchirurg kwam zoals beloofd ook nog even kijken, en hij was
tevreden met de genezing van zijn verrichtingen.
Na al
deze onderzoeken de laatste weken, is mijn conditie toch wel achteruit
gegaan en ben ik ook 3 kilo afgevallen, dus thuis is er weer genoeg te doen
om dit te herstellen. Het blijft een spannende tijd, waarin met het oog op
de dingen die staan te gebeuren er ook nog het één en ander geregeld moet
worden.
|
| |
|