|
Ga hier direct naar: |
|
mijn update
11 November 2006
|
|
|
Hoofdmenu: |
|






 |
| |
|
Submenu: |
|


 |
| |
|
Foto album: |
|


 |
| |
|
 |
|
 |
| |
| |
 |
Screeningsperiode
 |
Gastroscopie, CT-scan,
op dieet, kaakchirurg, hartkatheterisatie, KNO
arts ... |
|
| |
 |
Maandag 16 november 1998. |
Vanmorgen, alweer vroeg, ging ik naar de afdeling endoscopie, voor het maken
van een gastroscopie en hiervoor moest ik nuchter blijven.
Met een slang van ongeveer 1 cm. doorsnee gaan ze via de keel en de slokdarm
naar de maag. Aan die slang zit een lampje en een videochip. Zo kan men via
een monitor alles goed inspecteren, en ook ik kan meekijken. Het onderzoek
duurt maar kort, maar omdat men de keel niet kan verdoven, i.v.m. de
ademhaling, is het geen prettig onderzoek. Door mij goed te concentreren op
de ademhaling, viel het mij niet tegen. Alles werd weer netjes uitgelegd, en
er werd verteld wat er te zien was.
Voor de rest van de dag stond er niets meer op het programma. Wel heb ik nog
gefietst op de hometrainer.
|
| |
 |
Dinsdag 17 november 1998. |
Vanmorgen ben ik naar de röntgenafdeling geweest, voor het maken van een
CT-scan. Liggend op een tafel word je in een tunnel geschoven, waarna er met
behulp van een scan een aantal foto’s worden gemaakt. Hierna ben ik naar de
sportzaal geweest, voor wat fysiotherapie. Na wat loop-, bal- en
rekoefeningen was ik al snel uitgeteld, en werd ik weer naar mijn kamer
terug gebracht.
Vanmiddag kwam de psycholoog even kennis maken. Echter, deze was al een
goede bekende voor mij, omdat wij al met elkaar hebben gesproken, tijdens
mijn revalidatie op Dekkerswald. Dit is natuurlijk wel prettig, want hij
kent onze omstandigheden al goed, en dat praat wat makkelijker. Een afspraak
voor een volgend gesprek volgt later.
Elke keer als Eef op bezoek komt, vertel ik wat er is gebeurd en besproken.
Dit is voor ons allebei soms best moeilijk, vooral omdat zij natuurlijk de
dingen heel anders beleeft dan ik. Maar ik ben er van overtuigd dat het
allemaal best zal lukken, wat er ook gebeurt.
|
| |
 |
Woensdag 18 november 1998. |
Vandaag heb ik hoog bezoek gehad. Eens per week komen de heren specialisten
met hun gevolg langs met de zaalarts Dr. v.d. Heyden. Er is toch een
bacterie gevonden in de sputumkweek, en men gaat deze bestrijden met een
kuur Bactrimel. Ook is er in de ontlasting een spoortje bloed gevonden, dit
kan verschillende oorzaken hebben, zoals het eten van rookvlees e.d. en om
alles uit te sluiten wordt er even verder gekeken. Ik zal een paar dagen een
zogenaamde “ocult” bloeddieet krijgen, waarna de ontlasting weer wordt
gecontroleerd. Al met al waren dit geen leuke berichten, maar volgens hen
hoef ik mij niet ongerust te maken. Verder verliep alles volgens plan.
Vanmiddag ben ik naar de kaakchirurg geweest, ook dit is een onderdeel van
de screening. Hier werden weer diverse röntgenfoto’s gemaakt, en de chirurg
controleerde mijn gebit en kaak. Er worden enige wortelresten aangetroffen,
en deze zullen samen met nog twee kiezen, binnenkort worden verwijderd, om
latere infecties te vermijden. Met de afdeling zal een afspraak worden
gemaakt, en hij zal bij mijn internist Dr. v.d.Meer even navragen welke
extra maatregelen men moet nemen, alvorens deze ingreep te doen, met oog op
voorkomen van een infectie aan de wond, i.v.m mijn afweerstoornis. Alweer is
er een drukke dag voorbij, en is er een hoop gebeurd.
|
| |
 |
Donderdag 19 november 1998. |
Vanmorgen moest ik nuchter blijven, i.v.m. de hartkatheterisatie. Op afroep
zal ik aan de beurt zijn. Tegen de middag was het zover, en werd ik naar de
afdeling cardiologie gebracht.
Dit
onderzoek was weer een geheel nieuwe ervaring. Via de lies wordt een dun
draadje in de slagader gebracht, en deze wordt langzaam doorgeschoven naar
het hart. Via een röntgenfilm wordt alles vastgelegd, en op een monitor is
alles weer goed te zien, ook door mij.
Op een
bepaald moment wordt er een contrastvloeistof ingespoten, en lijkt het heel
even of je in brand staat. Zo kan men de werking van de hartspieren en
kleppen goed vastleggen.
De
cardioloog gaf overal netjes uitleg bij, en was tevreden over wat er te zien
is. Na afloop vertelde hij dat het hart prima functioneerde, en dat hij geen
afwijkingen had gezien, een hele geruststelling dus.
Het
onderzoek is best meegevallen, de tijd erna was veel moeilijker. Ik moest 5
uur lang, plat op mijn rug blijven liggen met een drukverband in de lies.
Dat was erg zwaar, en toen het verband er eindelijk om 17.00 uur af mocht,
was dit een hele verlossing. Al met al is dit een belangrijke dag geweest,
met een goed resultaat.
|
| |
 |
Vrijdag 20 november 1998. |
Weer een drukke dag.
Vanmorgen eerst naar de KNO arts. Keel, neus en oren werden geïnspecteerd,
en de gevraagde gegevens genoteerd. In het linkeroor, altijd al een
probleemoor, zaten wat vuilkorsten. Hier krijg ik druppels voor, en mag ik
volgende week nog eens terug komen.
Daarna volgde er op mijn afdeling een gesprek met de psycholoog Dhr.
Vercoulen, je krijgt nu éénmaal een hoop te verwerken in een korte tijd,
ieder onderzoek brengt toch weer een zekere spanning, of de uitslag wel goed
zal zijn. Dit was erg nuttig en zal een vervolg krijgen, waarbij dan ook Eef
aanwezig zal zijn, want ook voor haar is dit een moeilijke tijd, waarbij zij
de dingen op een heel andere manier beleeft als ik natuurlijk.
Vanmiddag ben ik weer naar de afdeling cardiologie geweest, voor het maken
van een tweedimensionale echo van het hart. Ook dit was op een monitor weer
goed te volgen, en alles was dik in orde. Hier werden ook een hele serie
nopjes op mijn bovenlichaam geplakt. Deze zijn verbonden met een
cassetterecorder, die ik 24 uur moet dragen. Deze neemt de hartslag op en op
een lijst moet ik noteren wat voor activiteit ik doe, zoals bv. Eten, lopen
of slapen, en de tijd waarop deze activiteit plaats vind. Op die manier
krijgt men een globale indruk van de inspanning die het hart moet leveren
bij rust en beweging. Zaterdag om 15.00 uur mag alles weer afgekoppeld
worden. Ook moet ik nu 3 dagen de ontlasting sparen, na aanleiding van het
gevolde dieet.
|
| |
|