Deze site is ontstaan op 27 Augustus 2002

Nu verder

Helaas is het mij gisteren niet gelukt de uitzending van SBS 6 live bij te wonen, maar ik heb wel gekeken op tv, het was een goede uitzending, die weer een behoorlijk aantal (ruim 266.000) registraties heeft opgeleverd!!

Vorige week ben ik op dinsdag en woensdag nog voor mijn werk op pad geweest, deze keer betrof het een ritje Duitsland, met overnachting in de cabine, die overigens van alle comfort voorzien is. Het werken bevalt mij prima, het is bijna weer net als vroeger, met het verschil dat ik nu alles veel meer bewust doe, dat wil zeggen, ik blijft het echt als een wonder ervaren dat ik al die dingen weer gewoon kan doen!!!!

Met Hemelvaart zijn we (Eef en ik) een paar dagen naar de camping in België geweest, hoewel het weer ons wat in de steek liet (en wie niet?) hebben we toch verschillende wandelingen kunnen maken door de mooie natuur rondom de camping. Zondag was het moederdag dus waren we weer op tijd thuis.

Ook afgelopen maandag werd een werkdag, een ritje Brabant en teruggeladen in België, het verliep zonder problemen, opnieuw zijn er een paar mooie kilometers gemaakt. In de avonduren woonde ik een vergadering bij van de kerk, moe maar voldaan er een goede nachtrust!

Gisteren mocht ik mij weer melden in het Academisch ziekenhuis te Groningen voor een controle, de uitslagen van het bloed heb ik nog niet, maar de longfunctie was prima (FEV1 was 3.99 = 97,7%), de arts was tevreden. Ik heb alleen nog te weinig rode bloedplaatjes, en men is nog aan het uitzoeken waar dit door komt, is het de immuran of de bactrimel? De arts zegt de bloeduitslagen af te wachten, ik hoor ongetwijfeld nog van hem…

Vandaag ben ik heel druk geweest met mijn pc, deze is namelijk getroffen door een virus, al mijn bestanden zijn weg, de enigste mogelijkheid was, na telefonisch contact met mijn persoonlijke helpdesk (mijn vriend Gerard, bedankt!)  geheel formatteren en alles opnieuw installeren, dat heb ik nu gedaan, een hele klus, maar ook weer gelukt.

De dagen vliegen voorbij, zo ben ik voor de pinksterdagen nog “even” op en neer geweest naar Duitsland, op donderdagmiddag vertrokken en zaterdagmiddag was ik weer thuis. Eerste pinksterdag gezellig gebarbecued bij familie, en op de tweede pinksterdag was er hier in onze woonplaats een oldtimerdag, velen mooie oldtimers van diverse merken waren er te zien, zelfs enige vrachtwagens, en tractoren. Het mooie weer maakte dat er veel publieke belangstelling was, het werd een gezellige middag.

De afgelopen twee dagen zijn rustig verlopen, maar vandaag is het werken geblazen, ik heb vanmorgen al een vrachtje in Nijmegen gelost, en ben nu even thuis, om vanmiddag weer te vertrekken voor een ritje Frankrijk! (Marseille!) Deze keer ga ik samen met mijn werkgever, we hopen zaterdagavond weer thuis te zijn …

Wie voor ongeveer anderhalf jaar geleden tegen mij gezegd zou hebben dat ik ooit nog eens met de vrachtwagen aan de Middellandse zee zou staan, die had ik compleet voor gek verklaart, maar gelukkig zijn de wonderen de wereld nog niet uit!! Hierbij een kort verslag van een fantastische reis:

Donderdag aan het eind van de middag vertrek ik samen met mijn baas, de truck geladen met bloemen, een tas vol schonen kleren, en een koeltas vol eten en drinken, op weg naar het zonnige zuiden.

Nadat we bij de grensovergang Meer (Breda) een snelle warme hap hebben genuttigd, kan het gas op de plank! We rijden en slapen om de beurt (4,5 uur rijden / 4.5 uur slapen). Via de Belgische Ardennen, Luxemburg en de beroemde “route du Solei” bereiken we na ruim 1100 kilomter op vrijdagochtend rond de klok van negen uur onze bestemming: een klein gehucht onder de rook van Marseille, aan de voet van de Middellandse zee! Onze klant staat al te wachten, binnen drie kwartier zijn we leeg en rijden we weg om in de buurt van Lyon een retourvracht op te pikken, een aardig eindje sturen, maar wel de goede kant op: richting huis …

 

Rond de klok van half drie zijn we op het adres waar we een vracht met autokinderstoelen mogen laden, hier werkt men nog echt met de zogenaamde “franse slag”, ons geduld wordt aardig op de proef gesteld maar het is mooi weer (28 graden!) dus genieten we er maar van. Eindelijk kunnen we om vijf uur vertrekken. Zo rond zeven uur in de avond is het welletjes geweest, we stoppen bij een wegrestaurant, tijd voor een goede warme maaltijd, even onszelf wassen en daarna slapen. Dat betekent acht uur rust, ook in het kader van de rijtijdenwet. Op zaterdagochtend om kwart voor drie start ik de motor van onze trouwe DAF, de rit naar huis bedraagt nog een goede 850 kilometer, en opnieuw rijden we om beurten 4,5 uur. Bij het wisselen nemen we (natuurlijk) wel even tijd voor een bak koffie bij een benzinestation. Na een voorspoedige rit arriveren we om kwart over één s’ middags op de thuisbasis van mijn werkgever, een geslaagde rit ligt achter ons!! De terugvracht wordt maandag door mijn collega gelost op een bestemming in Nederland. Overigens als dit vaker gaat gebeuren zal ik echt eens een cursus Frans moeten gaan volgen, want die beste mensen zijn nu niet te verstaan, het is dan ook veel handen en voeten werk om hen duidelijk te maken wat je wilt zeggen ….

Ik heb volop genoten van zowel het rijden als de mooie omgeving op onze route!!! Sommige mensen zullen mij ongetwijfeld voor gek verklaren, maar ik geniet van mijn werk, dat ooit, en nu weer mijn hobby was en is!!!

Maandag mag ik mij in elk geval weer melden voor een ritje binnenland.

(En nee, ik vergeet beslist niet aan wie ik dit te danken heb, die onbekende donor, ik kan dat niet vaak genoeg zeggen!!)

Alweer ligt er een super mooie week achter mij, deze keer samen met één van mijn collega’s, ben ik twee keer naar Frankrijk geweest, vanaf maandag aan het eind van de middag tot woensdagochtend en vanaf woensdagmiddag tot vrijdagmiddag. We begonnen met het laden op de bloemenveiling van Honselersdijk, een bijzondere beleving, want dat is ook een wereld apart. Beide keren ging de rit tot aan Lyon. Ik heb dus 4 (korte) nachten in het bed van de truck doorgebracht! Overigens heb ik maandagmorgen wel eerst dat ritje Brabant gedaan, zo hebben we de afgelopen week heel wat kilometers “gevreten”, het is allemaal weer prima verlopen, ik geniet met een gevoel wat ik niet onder woorden kan brengen!!!

Binnenkort zal ik proberen van één van mijn reizen een fotoverslag te maken …

En wie denkt dat ik gisteravond (vrijdag) vroeg op bed lag heeft het goed mis, we hadden namelijk nog een bruiloft, een mooie afsluiting van deze bijzondere week, het gezellige feest maakte dat we pas in de nachtelijke uren op ons bed terecht kwamen, toch zat ik vanmorgen alweer bijtijds volledig uitgerust aan de koffie. Hieraan kan ik goed merken dat mijn conditie alweer aardig op peil begint te raken, al merk ik met het werk, tijdens het laden of lossen, dat mijn spierkracht nog best wat opgebouwd kan worden, maar daar werk ik dan ook hard aan, het heeft gewoon tijd nodig, immers in die ruim zeven jaren dat ik heb stilgezeten zijn mijn spieren niet veel meer gewend!

Daarom ben ik vanmorgen even op de fiets naar de zaak gegaan voor een bak koffie en wat gezellig bijkletsen met collega en baas. Ik blijf het wonderbaarlijk vinden dat ik dit allemaal zomaar weer kan …

Het blijft allemaal heel goed gaan, ook met mijn werk. Helaas heb ik hierdoor al een paar keer de wekelijkse sportgroep moeten overslaan! Wanneer dit in de komende weken vaker gaat gebeuren, en met het idee in het achterhoofd dat er de volgende maand gepraat gaat worden over de invulling van het arbeidscontract, (dan is de proefperiode namelijk voorbij) moet ik maar eens overwegen een fitness centrum in de buurt te bezoeken, in ons dorp is er één aanwezig. Het is namelijk wel belangrijk dat ik nog 1 keer per week iets van krachttraining blijf doen! Mijn spierkracht is nog niet optimaal, maar die hebben dan ook ruim zeven jaar practisch stil gelegen.

De komende week staan er weer een tweetal vergaderingen op het programma, van onze kerk, alwaar ik als jeugdouderling nog steeds met plezier mijn bijdrage aan lever. Verder zijn er de afgelopen maand ook twee lotgenoten getransplanteerd met wie ik veel contact heb gehad de laatste tijd, ook nu heb ik regelmatig contact met beide families, op onze chatgroep staat af en toe een berichtje over hoe het met hun gaat…

Het lotgenotencontact via chatgroep, mail en msn maakt nog steeds een belangrijk onderdeel uit van mijn dagelijkse bezigheden, het maakt daarbij niet uit of ik pas laat thuis ben als ik mag gaan werken, ik check altijd mijn mailbox en indien nodig maakt ik dan een praatje via msn. Ik wil gewoon klaar blijven staan voor hen die dat nodig hebben!!! Tenslotte is dat het minste wat ik terug kan doen, immers tijdens mijn wachttijdperiode en na mijn transplantatie heeft men mij en mijn gezin ook heel veel steun gegeven!!!

Vanmiddag ga ik weer een poosje aan het werk, nee deze keer niet de autobaan op, maar er moet nog wat gesleuteld worden op de zaak…