|
Ga hier direct naar: |
|
mijn update
11 November 2006
|
|
|
Hoofdmenu: |
|






 |
| |
|
Submenu: |
|


 |
| |
|
Foto album: |
|


 |
| |
|
 |
|
 |
| |
| |
 |
Nu verder
 |
Het blijft fantastisch gaan, rijden
met tractor ... |
|
| |
 |
Woensdag
5 mei 2004. |
Na een
heel rustig weekend was het gisteren weer even tijd om op de wekelijkse
controle te gaan bij het longtransplantatieteam in Groningen. Het
gebruikelijke ritueel van foto maken en bloedprikken was al snel afgewerkt
en hierna mocht ik longfunctie. Dat ik deze geblazen heb is al weer enige
weken geleden, want vanwege dat gaatje in mijn long (zit al dicht hoor)
mocht ik niet blazen. Nou het resultaat mocht er zijn, zelfs ik was diep
onder de indruk, voor iemand van mijn leeftijd en lengte kan ik maximaal aan
een 1 seconde waarde (FEV1) komen van 4.25, en ik blies “even” 4.01!! Dat is
bijna 95% van de capaciteit, echt ongelofelijk zo kort na mijn
transplantatie!!
Daarna
volgde het consult bij dr. vd. Bij die deze week het spreekuur deed. Het
werd een kort gesprek, want ook hij was dik tevreden! Ik mag nu zelfs twee
weken wegblijven…
Verder
stonden er nog een drietal onderzoeken op het programma, deze heb ik even
netjes afgewerkt.
Eerst
moest er nog een uitgebreide longfunctie geblazen worden aan verschillende
apparaten, de uitslagen krijg ik natuurlijk pas over twee weken van de arts
te horen, maar volgens mij ging ook dit aardig naar wens. Hierna volgde er
een afspraak bij de fysiotherapie, alwaar ik een looptest moest afleggen.
Deze test bestaat uit het, 12 minuten, op en neer lopen van een gang tussen
twee pionnen op 40 meter afstand. Aan het begin, na 6 minuten en aan het
eind wordt dan de zuurstofsaturatie en hartslag gemeten en moest ik een
cijfer geven, tussen 0 en 10 waarbij 0 geen kortademigheid en pijn is, voor
de kortademigheid en spierpijn. Na 12 minuten had ik nog wel door kunnen
gaan, maar goed dat mocht niet, ik had 840 (!!!) meter afgelegd, de
saturatie stond nog steeds net als aan het begin op 98% en de hartslag was
met 127 ook goed. Voor de kortademigheid gaf ik het cijfer 0,5 want ik kon
nauwelijks merken dat ik die 12 minuten gelopen had, en voor de spierpijn
een 3. Hierna volgde nog een test van de arm en been spieren. Tevreden
verlieten wij ook deze afspraak om naar de laatste te gaan, dit betrof een
long-perfusiescan. Eerst wordt er een beetje radioactief spul in de ader
gespoten, hierna worden er vier longfoto’s gemaakt, van voren, achteren en
opzij. Daarna nog eens vier maar nu terwijl ik ook nog wat radioactieve
lucht inadem. Op deze manier kan men de longdoorbloeding duidelijk zien.
Deze laatste serie foto’s mocht ik even bekijken (op de pc), ik heb er geen
verstand van natuurlijk maar het zag er voor mij mooi uit, ik ben dan ook
benieuwd wat de arts er van zal zeggen over twee weken!
Uiteindelijk waren wij gisteravond rond 18.30 uur weer thuis, na een
redelijk vermoeiende maar zeer succesvolle dag, ik blijf dan ook een zeer
tevreden persoon, die zich nog dagelijks blijf verbazen over de wonderlijke
nieuwe mogelijkheden van mijn kunnen…
 |
PS:
op de poli
heb ik nog even met een bekende gesproken,
Patrick, hij heeft een
long-levertransplantatie gehad en schrijft ook op een eigen site, lees
maar eens. Gisteravond sprak ik zijn moeder via msn nog even, en hoorde
dat Patrick weer is opgenomen in het AZG, een forse tegenvaller voor hem,
wanneer je zijn verhaal leest, schrijf dan even een opbeurend berichtje in
zijn gastenboek, hij heeft onze steun nodig, Patrick HOUD MOED!! |
|
| |
 |
Zaterdag
8 mei 2004. |
De
ontwikkelingen gaan hard, en ik begin het druk te krijgen met van alles en
nog wat, zo ben ik opnieuw gevraagd door TV Gelderland voor het programma
Gezond en zo, zij hebben steeds contact gehouden en mijn dagboek
bijgehouden. Nu ik getransplanteerd ben willen zij dit graag laten zien in
de laatste uitzending van dit seizoen. In het kader van donorwerving en om
te laten zien hoe grandioos deze donorgift kan zijn, heb ik toegestemd,
binnenkort zal de opname hiervoor plaatsvinden.
Daarnaast
kreeg ik een verzoek van de
SAS
(Stichting Afweer Stoornissen), van deze patiëntenvereniging ben ik al jaren
lid, zij organiseren twee keer per jaar een lotgenotencontactdag, maar door
de omstandigheden ben ik daar al enkele jaren niet meer geweest, ook dit zal
nu dus wel weer gaan gebeuren! Toch is er altijd wel contact gebleven en ook
zij hebben met enige spanning mijn transplantatie gevolgd, dit mede omdat ik
de eerste patiënt ben met een afweerstoornis die een (long)transplantatie
ondergaat, zoals ik al vermeldde bij mijn inleiding!
Het
verzoek bestaat uit het schrijven van een stukje hierover voor de komende
nieuwsbrief van de SAS, ook aan dit verzoek zal ik graag voldoen!!
Verder ben
ik nog druk met wat promotiewerk voor de plaatselijke dorpsvereniging en ook
het werk binnen onze kerk heb ik weer opgepakt. Lekker druk dus, dat is lang
geleden en geeft echt een heel goed gevoel!!
Gisteren
ben ik nog even op bezoek geweest bij het distributiecentrum van Nedloyd
(thans DHL), waar voor heb gereden, in het vervoer van nieuwe fietsen. De
ontvangst was hartelijk, ook zij hadden mij gevolgd via de uitzendingen van
TV Gelderland, en waren verbaasd maar verheugd mij nu in zo’n goede conditie
te zien binnen wandelen (wie niet?!!).
|
| |
 |
Maandag
17 mei 2004. |
 |
Hé hé,
eindelijk even tijd om een update te schrijven, sorry mensen maar het is
een succesvolle en leuke week geweest die achter mij ligt! Na een rustig
weekend vorige week, ben ik op maandag (10 mei) gebeld door mijn zwager,
die hebben een grote boerderij, en er was werk aan de winkel, of ik zin
had om te helpen bij het gras kuilen!!? Tja dat betekende het rijden met
een tracktor, gras schudden, en dat liet ik mij geen twee keer vragen. |
Zo gezegd,
zo gedaan, alweer een (emotionele) gebeurtenis in mijn nieuwe leven, en het
ging heel goed. Ook op dinsdag en woensdag heb ik met de tracktor
rondgereden, s’morgens op de fiets naar de boerderij, ik hoor de natuur
leven, de vogels fluiten, wat ben ik toch bevoorrecht!! Het is belangrijk om
te stoppen op het juiste moment en dat was het woensdagavond rond een uur of
zeven. Maar ik ben natuurlijk heel tevreden, mijn zoons apetrots en Eef blij
dat het allemaal goed gegaan is, begrijpelijk want ook voor haar is het nog
steeds erg wennen aan mijn nieuwe mogelijkheden.
Doordat ik
al die dagen bezig ben geweest, ging ook het sporten afgelopen donderdag
lekker soepel, ik merk dat mijn spieren al meer kunnen verdragen.
Dit alles
betekent wel dat ik veel van huis af ben, ik heb ook nog een tweetal
vergaderingen bijgewoond afgelopen week, en dus ook niet op msn of internet
te vinden ben, maar toch wil ik in elk geval elke dag even wat tijd besteden
aan het lezen en beantwoorden van mail, en vanaf na de Pinksteren wil ik in
elk geval de chatavonden van onze chatgroep vrij houden op daarbij aanwezig
te zijn!!
Vrijdag
heb ik de hele dag aan de nieuwe opzet van mijn site gewerkt, ook dit hoop
ik voor de Pinksteren af te ronden, en dan bedoel ik ook vooral het verhaal
van mijn transplantatie en de eerste weken erna.
Zaterdagochtend ben ik op bezoek geweest bij mijn baas, de contacten zijn al
die jaren dat ik in de WAO zit goed gebleven, maar ik kreeg het nooit voor
elkaar om eens op de zaak te gaan kijken, de drempel was voor mij gewoon te
groot. (mijn werk is altijd mijn hobby geweest). Nu is het er dan toch van
gekomen, opnieuw even een emotionele gebeurtenis, de ontvangst was hartelijk
en ik voelde mij er al weer helemaal thuis, alsof ik gisteren nog daar
gewerkt had, wie weet wat de toekomst nog brengt…
Verder ben
ik met Arian aan het kijken of er interesse is voor een gezellige dag, (voor
getransplanteerden) en deze dag dan ook te organiseren, lees hierover meer
op
http://www.longtransplantatie.nl/bijeenkomst/
Mijn
nieuwe mogelijkheden bezorgen mij nu het “probleem” dat ik tijd tekort kom,
en dat is lang, heel lang geleden!!
Nou morgen
eerst maar weer even op controle in Groningen…
|
| |
 |
Dinsdag
18 mei 2004. |
Alweer een
tevreden dag, ik ben vandaag even op controle geweest in het AZG te
Groningen, na het gewone ritueel van bloedprikken, foto maken en longfunctie
blazen werd ik door de arts (deze keer dr. Verschuuren) uitgenodigd in zijn
spreekkamer. Het werd een kort onderhoud…
De foto
liet niks bijzonders zien, de longfunctie is gelijk gebleven (Fev1 is 4.00),
en de uitslag van de longperfusiescan (deze is de vorige keer gemaakt) liet
een goede longdoorbloeding zien! Kort gezegd, het gaat super!!! Opnieuw
mogen enkele medicijnen gestopt en afgebouwd worden, ik mag stoppen met de
ijzertabletten, en de magnesium daar mag ik er weer een paar minder van
slikken. Op zijn vraag of ik al een beetje met mijn conditie bezig ben,
vertel ik hem wat ik vorige week allemaal heb uitgespookt…
Lachend
hoort hij het aan, het is wel belangrijk om, zoals ik al schreef, op tijd
wat rust in acht te nemen, maar verder moet je gewoon doen wat je wilt en
kunt, bewegen is belangrijk en goed voor de ontplooiing van de longen.
Tevreden nemen we afscheid, ik mag nu drie weken wegblijven!
Aanstaande
donderdag ga ik een lang weekend samen met Eef naar de camping in België,
even met zijn tweeën weg, lekker tot rust komen van al die mooie
gebeurtenissen van de laatste twee maanden…
Elke dag
sta ik, ontzettend dankbaar, een moment stil bij die voor mij onbekende
donor, die dit alles heeft mogelijk gemaakt!!!
|
| |
 |
Woensdag
19 mei 2004. |
Vandaag
heb ik eerst mijn nieuwe uiterlijk van de site afgemaakt, tevens is de
chatgroep en het gastenboek nu
rechtstreeks te bereiken via het submenu. De komende dagen zit ik op de
camping in België, maar volgende week zal ook de bijdrage over mijn
transplantatie klaar zijn, zodat mijn site volledig is bijgewerkt…
|
| |
 |
Maandag
24 mei 2004. |
Een
super weekend ligt achter ons!
Donderdag waren we (Eef en ik) zoals gezegd vertrokken richting België, het
is lang geleden dat ik daar op de camping, het Zilvermeer ben geweest. Op
vrijdag hebben we de markt in Reusel (ligt in Nederland) bezocht, en een
abdij in Postel, op zaterdag zijn we naar Mol gefietst alwaar we een middag
hebben rondgewandeld, de fietstocht bedroeg in totaal 25 km, een behoorlijke
reis, maar wel de moeite waard, en mijn spieren beginnen er al aan te
wennen!! Zondag had ik de pijp behoorlijk leeg en hebben we rustig bij de
caravan doorgebracht, om aansluiten s’avonds weer naar huis te gaan. Het
Zilvermeer en de omgeving is schitterend, we zullen dit weekend vast nog wel
eens herhalen…
Afgelopen vrijdag was er de Transplant-Erendag, in de Domkerk te Utrecht,
hier wordt stilgestaan bij de donoren en hun nabestaanden, en welke
bijzondere gift wij hebben mogen ontvangen! Ook ik heb, hoewel niet aanwezig
in Utrecht, toch regelmatig hier aan gedacht tijdens ons weekend, het laat
mij niet los, zoals ik al eerder heb gezegd, er gaat geen dag voorbij of ik
sta hier wel even bij stil!!
Dat
brengt mij bij het droevige bericht dat ik vanmorgen ontving, een lotgenoot
en lid van onze chatgroep is afgelopen zaterdagavond, kort na zijn
transplantatie, helaas aan de gevolgen van complicaties overleden. Dat drukt
mij weer even met de neus op de feiten, hoe gelukkig ik mag zijn, omdat het
mij zo ontzettend goed gaat!! Mijn gedachten gaan dan ook uit naar zijn
familie, ik wens hen heel veel kracht in deze moeilijke dagen!!
|
| |
 |
Vrijdag
28 mei 2004. |
Dinsdag
heb ik weer eens op de tracktor doorgebracht, net als woensdag trouwens!
Gisterenmorgen ben ik zoals wekelijks weer wezen sporten, het
trainingsprogramma is wat naar boven (zwaarder) bijgesteld, ik merk dat het
dagelijks bezig zijn mijn spieren heel goed doet, en natuurlijk ook mijn
nieuwe longen, het uithoudingsvermogen loopt langzaam op!!! Haha, en
natuurlijk was het weer eens tijd voor … koffie en gebak, bedankt Gerard!
Ook met hem gaat het trouwens steeds beter!
Na het
sporten ben ik even naar het Radbout ziekenhuis (Nijmegen) geweest, even op
controle bij mijn internist, in verband met mijn afweerstoornis. Het was de
eerste keer dat we elkaar ontmoette sinds mijn transplantatie, ook hij is
blij dat alles zo goed gaat, op de hoogte was hij natuurlijk al wel, via
zijn contact met het transplantatieteam. Ik vertelde hem ontzettend dankbaar
te zijn voor hetgeen hij voor mij gedaan heeft, immers door
zijn inzet heeft het longtransplantatieteam
mij uiteindelijk aangenomen voor de screening! Omdat ik de eerste patiënt
ben die met een afweerstoornis
is getransplanteerd, mogen we dubbel blij zijn dat het zo goed gaat, want
dit opent voor mede lotgenoten ook een nieuwe kans! Bij Prof. vd. Meer hoef
ik pas over een jaar terug te komen, bij problemen weet ik hem toch wel te
bereiken…
Gisteravond ben ik zoals gewoonlijk weer naar de schietvereniging geweest,
en vandaag ben ik rustig aan begonnen. Zo deze update is klaar, nu ga ik
even afwassen en dan spring ik weer eens op de fiets...
|
| |
|