Deze site is ontstaan op 27 Augustus 2002

Vanavond heb ik mij volgens afspraak weer netjes gemeld op de afdeling E4VA van het AZG te Groningen, na een geweldig Paasweekend thuis, en daar kreeg ik te horen dat ik op dinsdag al de brochoscopie zou ondergaan. Tegen dit onderzoek zag ik het meeste op, ik was dan ook blij dat het als eerste zou gebeuren, dan had ik dat alvast gehad!

Ik wordt rond 9.30 uur naar beneden gebracht voor de brochoscopie, hiervoor moest ik nuchter blijven. Beneden werd ik vriendelijk ontvangen door de verpleegster en de arts die het onderzoek zou doen. Eerst werd mijn neus en keel van binnen verdoofd, daarna mocht ik op de tafel gaan liggen met boven mij een röntgen apparaat en een tv camera waarop ik ook zelf het onderzoek kon volgen. De dunne slang met camera werd via mijn neus en keel netjes en voorzichtig mijn luchtpij en longen ingebracht, ondertussen vertelde de arts netjes en rustig wat er te zien was, hij was bijzonder positief, het zag er allemaal heel mooi uit, ook de hechtingen waren mooi genezen!! Met de nodige emotie probeerde ik zo rustig mogelijk te blijven en mij te ontspannen want het is wel een beetje een vervelend onderzoek, maar achteraf moet ik bekennen dat het mij toch is meegevallen, alleen ben ik iemand die nog al snel last heb van hoestkriebels en dat werkte nou niet echt in mijn voordeel. Op de terugweg werden er enkele “hapjes”uit mijn longweefsel genomen op dit te controleren op eventuele afstoting, daarna was het onderzoek snel afgerond en werd de slang verwijderd. De arts was heel tevreden over wat hij gezien had en toen ik daarna op de gang met Eef aan het wachten was tot ik terug gebracht werd naar de afdeling, kon ik mijn emoties niet langer bedwingen en liet de tranen even de vrije loop, een natuurlijk gevolg van wat er de laatste weken allemaal is gepasseerd, het deed mij goed!!!

Dr. vd. Bij komt mij de uitslag van de brochoscopie melden, helaas, hoewel ik mij heel erg goed voel en geen koorts heb zijn er nu toch twee kleine “normale” tegenslagen te incasseren! Uit de “hapjes” die op kweek zijn gezet is gebleken dat er spraken is van een beginnende afstoting, ik zal dus drie dagen een extra kuur met een hoge doses prednison via het infuus krijgen, daarnaast is er tijdens het nemen van 1 van die hapjes een klein gaatje in de ene long ontstaan! Hierdoor is er wat lucht in de long gekomen, zo bleek op de gemaakte foto na de brochoscopie. Het is nog niet echt verontrustend nieuws, volgens dr. vd. Bij zal dist met rust vanzelf genezen.

Ook woensdag is er een foto gemaakt, hierop was te zien dat de lucht in de long verplaatst was van beneden naar boven, donderdag is er op een nieuwe foto een verbetering te zien, de long ontplooid weer!

Vandaag was het extra spannend, afhankelijk van de foto wordt besloten of ik naar huis mag ja of nee. Om half tien laat ik een nieuwe röntgenfoto maken, na de laatset extra infuus met prednison was ook de uitslag van de foto daar, positief nieuws, de verbetering zet door en ik mag definitief naar huis, hoera!!!!

Om twee uur vertrokken wij richting de Betuwe, halverwege kon ik het niet meer houden en heb ik Eef achter het stuur vandaan gehaald, ik moest even zelf rijden!!! Vier weken had ik niet meer achter het stuur gezeten, voor een ex-chauffeur een echte straf. Het rijden is  heel goed bevallen, volkomen ontspannen legde ik de laatset kilometers naar huis af alwaar wij rond kwart over vier aankwamen en…..

Het hele huis staat in de slingers met een groot bord in de tuin “WELKOM THUIS”! Ook mijn fiets, die al 6 jaar onder een deken in de schuur heeft gestaan, staat volledig versierd startklaar in de tuin, en de familie en buren staan ons op te wachten, opnieuw emotionele taferelen!! Wat een welkom, koffie en gebak staat klaar, het feest kan beginnen….

IEDEREEN HEEL HARTELIJK BEDANKT!!