|
Ga hier direct naar: |
|
mijn update
11 November 2006
|
|
|
Hoofdmenu: |
|






 |
| |
|
Submenu: |
|


 |
| |
|
Foto album: |
|


 |
| |
|
 |
|
 |
| |
| |
 |
Nu verder
 |
Reïntegratie
project gestart ... |
 |
Patiëntendagen
... |
 |
Tegenslag ... |
|
|
|
 |
Vrijdag 5 november 2004. |
Deze dag begint met
een droevig bericht op onze
portaal pagina, afgelopen week is een
lotgenoot op
jonge leeftijd overleden, ook hij stond op de wachtlijst voor een
longtransplantatie. Het doet mij altijd weer pijn als ik deze berichten
lees, helaas heeft ook hij niet mogen meemaken hoe een transplantatie je
leven kan veranderen, mijn gedachten gaan uit naar de familie, ik wens hen
veel kracht en sterkte in deze moeilijke dagen!!
Ik zit nu ruim
zeven maanden na mijn transplantatie, de achtste maand gaat in, en hoe….
Gisteren ben ik
voor een intake gesprek geweest bij het Reïntegratie bureau
Agens te Arnhem, een spannende nieuwe
stap wordt toegevoegd aan mijn nieuwe mogelijkheden!!! Een wel zeer
bijzondere stap deze keer (hoewel alles wat ik nu weer kan en mag doen
bijzonder blijft hoor!), ik zal weer terug kunnen in de werkende
maatschappij en, nog belangrijker, mijn hobby opnieuw kunnen gaan beoefenen,
en of dat nu het besturen van een vrachtwagen (mijn voorkeur natuurlijk) is
of bij een koeriersdienst, dat zullen we moeten afwachten. In elk geval is
het reïntegratie traject nu daadwerkelijk in gang gezet. Ik ga op zoek naar
chauffeurswerk!!! (voorlopig voor 3 dagen per week).
|
| |
 |
Maandag 8 november 2004. |
Het weekend is weer
voorbij, afgelopen zaterdag heb ik in Amsterdam doorgebracht, een logenoten
contactdag van de
SAS
(Stichting voor Afweerstoornissen), daar waren wij te gast bij het
Sanquin,
hier wordt de immunoglobuline
vervaardigd die ik elke 14 dagen mijzelf toedien middels een infuus. Twee
keer per jaar komen wij bij elkaar en hebben dan een gezellige dag waarbij
meestal ook sprekers zijn uitgenodigd. Het Sanquin stelt ons dan, geheel
belangeloos, telkens ruimte ter beschikking. Ik was al een aantal jaren niet
meer weg geweest, nu na mijn transplantatie besloot ik ook hier de draad
weer op te pakken. Het weerzien met enkele bekende was zeer hartelijk, en
men was verbaasd over het feit dat ik er zo goed uitzie!! Iedereen was
natuurlijk zeer opgetogen dat de transplantatie zo goed is verlopen, ik ben
namelijk de eerste die met een afweerstoornis is getransplanteerd!!
Ook deze dag waren
er een tweetal sprekers, de eerste (iemand van de landbouwuniversiteit te
Wageningen) kwam ons iets vertellen over het belang van hygiëne en bacteriën
in ons voedsel, dit was zeer interessant, vooral omdat wij
longtransplantatiepatiënten daar ook mee te maken hebben. Het viel mij op
dat hetgeen hij ons vertelde zeer sterk overeenkomt met hetgeen het
transplantatieteam ons voorhoud met betrekking tot het eten van rouwkost en
bederfelijke waren!
De tweede spreker
legde ons uit hoe ons immuunsysteem te werk gaat, dit is een ingewikkelde
materie, maar door de eenvoudige uitleg werd ons toch een hoop duidelijk, ik
zal eens kijken of ik een artikel hierover kan vinden of maken…
Tussen de sprekers
door werden we getrakteerd op een heerlijke lunch, organisatie bedankt, het
was een zeer geslaagde dag, tot de volgende keer!!
Gisteren heb ik aan
mijn infuus gezeten, en gisteravond zijn we naar een jeugddienst geweest in
onze kerk. Het onderwerp van deze dienst was “Be the Light”, en ging over
het feit hoe wij een lichtje kunnen zijn voor onze omgeving. Al vanaf mijn
jeugdjaren heb ik altijd geprobeerd om mijn ziek zijn zo positief mogelijk
te dragen, en er toch altijd te zijn voor lotgenoten die dat nodig hebben.
En nu ik “gezond” ben zal ik dit zeker voortzetten…
|
| |
 |
Maandag
15 november 2004. |
De dagen vliegen
voorbij, ik ben redelijk druk met het zoeken naar werk, daarvoor ben ik
afgelopen donderdag nogmaals bij het Reïntegratie bureau geweest. Er is een
zogenaamd trajectplan opgesteld, dat nu goedgekeurd moet worden door het UW.
Zodra ik deze goedkeuring binnen heb zal ik worden aangemeld voor een
sollicitatie training, deze training wordt overigens verzorgt door het
reïntegratie bureau zelf. Er is een tijdslimiet vast gesteld waar binnen het
reïntegratie bureau denkt mij weer bij een werkgever in vaste dienst denkt
te hebben, de deadline is november 2005! Ondertussen zoek ik zelf via
internet en krant naar vacatures die in aanmerking komen, hierbij gaat mijn
voorkeur uiteraard uit naar de vrachtwagen!!
Afgelopen zaterdag
zijn wij (Eef en ik) te gast geweest bij
Harten Twee, in de Hartenark te Bilthoven, voor het bijwonen van een
dag voor eerstejaars getransplanteerden. Na het welkomstwoord werden we in
groepjes verdeeld, getransplanteerden en partners apart, in de groepjes
werden dezelfde twee vragen gesteld: 1e Hoe heb je de wachttijd
overleefd? 2e hoe gaat het nu en wat is je toekomstbeeld? De
gesprekken waren open en emotioneel, het is een bijzondere maar ook zware
dag geweest! Tussendoor was er een pauze, waarin we voorzien werden van een
heerlijke lunch.
Vrijdag 10 december zal er een speciale editie uitkomen bij de
Gelderlander (krant). Deze editie staat geheel in het teken van het
belang van orgaandonatie. Van verschillende vormen van transplantaties is er
iemand geïnterviewd, daarbij werd ook iemand gezocht die een
longtransplantatie had ondergaan, via Harten Twee is men bij mij terecht
gekomen…
|
| |
|
Onze gezondheid is
al bijna net zo veranderlijk als het weer, zo vaar je in rustige water en
dan opeens bevindt steekt er een zware storm op. Ik kreeg afgelopen week een
forse tegenslag te incasseren:
 |
Vrijdag 19 november 2004. |
Gisteravond ben ik nog gewoon wezen schieten op onze vereniging, thuis
gekomen nog even een boterham en een beker melk genomen en naar bed
gegaan, niks aan de hand…
Maar vanmorgen was het goed mis, rillend werd ik rond een uurtje of zeven
wakker, koud en warm, beroerd, echt een grieperig gevoel. Al snel moest ik
overgeven, en werd nog beroerder. Ik nam de temperatuur op en bleek met
39.1 een forse koorts te hebben, dat wordt bellen…
Eef belt (rond 9.00 uur) met Groningen (standaard procedure), en men
besluit over een uurtje terug te bellen nadat ik dan opnieuw mijn
temperatuur heb opgenomen. We denken dat ik een fikse griep te pakken heb…
Maar dat halen we niet, ik merk al snel dat ik wat zwaarder begin te
ademen, niet echt benauwd, maar het kost meer kracht, opnieuw belt Eef met
het transplantatieteam in Groningen, daar neemt men geen enkel risico en
wil men mij zo snel mogelijk in het ziekenhuis hebben om te zien wat er
aan de hand is. Ook de afstand naar Groningen vindt de arts te ver, zelfs
per ambulance, en hij besluit contact op te nemen met het Radbout te
Nijmegen dat ik eraan kom, de ambulance wordt gebeld en deze staat al snel
voor de deur. Omdat ik klaag over het zware ademen krijg ik wat extra
zuurstof (1 liter) toegediend, en zet de ambulancebroeder al vast een
infuus, daarna vertrekken we richting Nijmegen, overigens zonder toeters
en bellen, maar wel op snelheid…
Rond 10.30 uur arriveren wij op de eerste hulp van het Radbout ziekenhuis,
meteen wordt er een bloedgas geprikt (voor de zuurstof) en nog diverse
buisjes bloed afgenomen. Ook worden er longfoto’s gemaakt. De temperatuur
wordt nog eens gecontroleerd (39.2). Na een uur is de uitslag bekend, geen
griep, maar een longontsteking in mijn rechterlong!!! Nou dit bericht komt
hard aan!!! Wat er op zo’n moment allemaal door je hoofd gaat spoken, wil
je niet weten…
De longarts legt uit dat het een “normale bacterie” betreft die heel goed
te behandelen is, en schrale troost voor ons. Na overleg met Groningen
wordt besloten onmiddellijk een kuur augementin te starten, via het infuus, daarnaast
wordt de Cellcept (1 van de 2 afstotingsmedicijnen) even stop gezet, en de
prednison verhoogt van 10 naar 30 mg per dag!
Omdat er op de longafdeling van het Radbout ziekenhuis geen plek vrij is
wordt ik overgebracht naar Dekkerswald te Groesbeek (ook al bekend
terrein).
14.30 uur – Daar lig ik dan, volledig uitgeput, gigantisch beroerd, aan
het infuus en de zuurstof, op ULC-2 in Dekkerswald. In mijn gedachten komt
alles weer naar boven, begint nu alles weer opnieuw??? Eindelijk waren wij
gelukkig en verliep alles zeer voorspoedig, en nu dit!? Ik probeer mijn
gedachten leeg te maken en te slapen, morgen is er weer een dag…
 |
Zaterdag 20 november 2004. |
Na een zeer goede nachtrust blijkt de koorts fors te zijn gezakt, de
temperatuur is nu 37.2, en de zuurstof blijft (nu nog met 1 liter) netjes
op 98%. Na het ontbijt en deze controles besluit ik mijzelf te wassen, ik
doe dit zonder extra zuurstof (brilletje uit) en dat gaat prima! Als de
zaalarts langskomt vertel ik dit en we besluiten dat extra zuurstof er wel
af kan, er wordt later gecontroleerd of het goed blijft gaan. Later op de
morgen blijkt inderdaad dat het zonder extra zuurstof ook goed blijft gaan
(98%). Ik begin hoop te krijgen op een voorspoedig herstel…
 |
Dinsdag 23 november 2004. |
Het herstel is inderdaad zeer voorspoedig, volgens mij een teken dat ik
goede longen heb, de temperatuur is sinds zaterdag niet meer omhoog
gegaan, en weer normaal (36.6), ik merk aan mijn doen en laten dat ik wat
betreft gewicht en conditie niks heb ingeleverd, een positieve zaak dus.
Gisteravond mocht ook het infuus eruit. vandaag ben ik verder gegaan op
tabletten. Als later op de morgen de zaalarts langskomt verteld ze dat ik
met ontslag mag, de augementin kuur duurt nog tot vrijdag maar die kan ik
thuis ook slikken…
 |
Terug naar vandaag (woensdag 24
november 2004) |
Gisteravond ben ik
weer thuis gekomen.
Zoals gezegd zijn
het een paar stormachtige dagen geweest, dus voorlopig doe ik het even
rustig aan. Toch ben ik niet van plan in een “glazen huisje” te gaan zitten,
en wil ik gewoon doorgaan met mijn plannen. Eerst volgende week nog eens
bloed laten controleren en over twee weken op controle in Groningen, dan
zien we verder…
|
| |
|