EEN REEKS ONDERZOEKEN MET HOE DAN OOK EEN DUBBELE MORAAL

Voor mij stond de screening gepland van 7 t/m 11 Juli 2003 en op 17 en 18 juli voor het vervolg, tijdens een eerdere opname in het Leyenburg ziekenhuis had ik al met Peggy geprobeerd te plannen dat  we in dezelfde periode gescreend konden worden om zo elkaar gezelschap te houden en waar mogelijk elkaar tot steun te zijn. Mede door haar gezellige aanwezigheid was deze periode nog meer relaxed dan dat die door het verplegend personeel al werd gemaakt, al kon ze het steeds maar weer niet laten om bij de diverse onderzoeken me net even voor te zijn...

Peggy is inmiddels op 12 Augustus getransplanteerd en het gaat erg goed met haar, ook haar ervaringen zijn te lezen via een link op www.longtransplantatie.nl 

Op 7 Juli werden we ontvangen en mochten we plaatsnemen in de conversatiekamer en daar troffen we ook Peggy en haar man Marcel, onder het genot van een bak koffie praatten we even wat bij.

In tegenstelling tot wat we in het Leyenburg ziekenhuis gewend waren kwamen we nu 'gewoon' op zaal terecht, maar gelukkig vielen de storende geluiden zoals snurken erg mee. Ik lag op zaal met een man die een ingeklapte long had dus die kon niet veel kanten op,en met een wat ouder, tikkeltje opstandig baasje.

De onderzoeken:

CT-scan borstkas: Een soort gedetailleerde röntgenopname, waarvoor je liggend door een soort minitunnel gaat, het enige ongemakje is dat je even plat moet liggen wat voor sommigen minder gemakkelijk kan zijn.

Echo bovenbuik: De buik wordt met gel besmeerd en met een soort geluidskopje worden diverse organen "afgetast"

Echo hart: Er worden wat elektroden geplakt en gel aangebracht ter hoogte van het hart, en met het geluidskopje wordt het hart "afgetast"

Ergometrie: Er worden allerlei toeters en bellen aan je bevestigd om metingen te verrichten en je mag plaatsnemen op de ligfiets en tijdens het fietsen worden de benodigde gegevens geregistreerd. Het enige "vervelende" is het naaldje dat ingebracht wordt in de pols om bloedgas te meten tijdens de inspanning.

Hartkatheterisatie rechts: Het is in Utrecht vaak gebruikelijk om dit via de hals te doen, op (dringend?) verzoek kan dit ook via de lies, wat mij prettiger leek met het oog op het hoesten. De verdovingsprik is even gemeen maar verder is het onderzoek best te doen, en ook te volgen op een monitor, wat ik best interessant vond. Omdat ik al een beetje ouder ben(boven de 40) moest ook de linker kant gedaan worden, dat ging wel in één behandeling maar ik moest wel de hele avond met mijn been plat blijven liggen(terwijl je met alleen rechts na zo'n twee uur al weer op mag).

Longfunctieonderzoek: Behoeft denk ik geen uitleg?

Mantoux reactie: Controle op de aanwezigheid van Tuberculose; er wordt wat vloeistof onder de huid gespoten die plaats wordt omcirkeld met een pen, later wordt de plaats gecontroleerd en beoordeeld.

Onderzoek voedingstoestand: Lengte en gewicht wordt gemeten en er worden wat plakkertjes aangebracht die de verhouding tussen spier- en vetweefsel meten.

Diverse röntgenfoto's: Er worden röntgenfoto's van borstkas, wervelkolom, neusbijholten en kaakholten gemaakt.

Onderzoek uitscheidingsproducten: Er wordt verzocht urine, ontlasting, en sputum in te leveren.

Ventilatie-/Perfusiescan:Bij de ventilatiescan wordt verzocht via een mondstuk in te ademen en er wordt dan een radioactief stofje toegevoegd, dit mag eventueel in delen gedaan worden.Bij de perfusiescan wordt een radioactief stofje in de bloedbaan gespoten en moet je diep zuchten.

Diverse gesprekken: Diverse gesprekken worden gevoerd met de arts, diëtiste, maatschappelijk werkster, en transplantatieverpleegkundige. Vraag wat in je opkomt; beter vreemd gevraagd als niet geweten..

De onderzoeken waren netjes op elkaar afgestemd en op ontspannen wijze uitgevoerd..