Voor mij stond de screening gepland van 7 t/m
11 Juli 2003 en op 17 en 18 juli voor het vervolg,
tijdens een eerdere opname in het Leyenburg
ziekenhuis had ik al met Peggy geprobeerd te plannen
dat we in dezelfde periode gescreend konden worden om zo elkaar
gezelschap te houden en waar mogelijk elkaar tot steun te zijn. Mede door haar
gezellige aanwezigheid was deze periode nog meer relaxed dan dat die door het verplegend personeel al werd gemaakt, al kon ze het steeds
maar weer niet laten om bij de diverse onderzoeken me net even voor te zijn...
Peggy is inmiddels op 12 Augustus
getransplanteerd en het gaat erg goed met haar, ook haar ervaringen zijn te
lezen via een link op www.longtransplantatie.nl
Op 7 Juli werden we
ontvangen en mochten we plaatsnemen in de conversatiekamer en daar troffen we
ook Peggy en haar man Marcel, onder het genot van een
bak koffie praatten we even wat bij.
In tegenstelling tot wat we in het Leyenburg ziekenhuis gewend waren kwamen we nu 'gewoon' op
zaal terecht, maar gelukkig vielen de storende geluiden zoals snurken erg mee.
Ik lag op zaal met een man die een ingeklapte long had dus die kon niet veel
kanten op,en met een wat ouder, tikkeltje opstandig
baasje.
De onderzoeken:
|
|
CT-scan
borstkas: Een soort gedetailleerde
röntgenopname, waarvoor je liggend door een soort minitunnel gaat, het enige
ongemakje is dat je even plat moet liggen wat voor sommigen minder
gemakkelijk kan zijn. |
|
|
Echo
bovenbuik: De
buik wordt met gel besmeerd en met een soort geluidskopje worden diverse
organen "afgetast" |
|
|
Echo hart: Er worden wat elektroden geplakt en gel aangebracht
ter hoogte van het hart, en met het geluidskopje wordt het hart
"afgetast" |
|
|
Ergometrie:
Er worden allerlei toeters en bellen aan je bevestigd om metingen te
verrichten en je mag plaatsnemen op de ligfiets en tijdens het fietsen worden
de benodigde gegevens geregistreerd. Het enige "vervelende" is het
naaldje dat ingebracht wordt in de pols om bloedgas te meten tijdens de
inspanning. |
|
|
Hartkatheterisatie
rechts: Het is in
Utrecht vaak gebruikelijk om dit via de hals te doen, op (dringend?) verzoek
kan dit ook via de lies, wat mij prettiger leek met het oog op het hoesten.
De verdovingsprik is even gemeen maar verder is het onderzoek best te doen,
en ook te volgen op een monitor, wat ik best interessant vond. Omdat ik al
een beetje ouder ben(boven de 40) moest ook de linker kant gedaan worden,
dat ging wel in één behandeling maar ik moest wel de hele avond met mijn been
plat blijven liggen(terwijl je met alleen rechts na zo'n
twee uur al weer op mag). |
|
|
Longfunctieonderzoek: Behoeft denk ik geen uitleg? |
|
|
Mantoux reactie: Controle op de aanwezigheid van
Tuberculose; er wordt wat vloeistof onder de huid gespoten die plaats wordt
omcirkeld met een pen, later wordt de plaats gecontroleerd en beoordeeld. |
|
|
Onderzoek
voedingstoestand: Lengte en gewicht wordt gemeten en
er worden wat plakkertjes aangebracht die de verhouding tussen spier- en vetweefsel meten. |
|
|
Diverse
röntgenfoto's: Er worden röntgenfoto's van
borstkas, wervelkolom, neusbijholten en kaakholten gemaakt. |
|
|
Onderzoek
uitscheidingsproducten:
Er wordt verzocht urine, ontlasting, en sputum in te leveren. |
|
|
Ventilatie-/Perfusiescan:Bij de ventilatiescan wordt verzocht
via een mondstuk in te ademen en er wordt dan een radioactief stofje
toegevoegd, dit mag eventueel in delen gedaan worden.Bij de perfusiescan wordt een radioactief stofje in de bloedbaan
gespoten en moet je diep zuchten. |
|
|
Diverse
gesprekken: Diverse gesprekken worden gevoerd
met de arts, diëtiste, maatschappelijk werkster, en
transplantatieverpleegkundige. Vraag wat in je opkomt; beter vreemd gevraagd
als niet geweten.. |
De onderzoeken waren netjes op elkaar afgestemd en op
ontspannen wijze uitgevoerd..