Start Week 1 Week 2 Week 3 Week 4 Week 5 Week 6

Lex is op 2 Januari 2005 Overleden......

 

 

 

Laatst bijgewerkt 03-01-05 19:46:45

In dit gedeelte zullen we proberen zo actueel mogelijk de stand van zaken bij te houden tijdens en na de transplantatie.

Fijn dat u een kijkje komt nemen.

Ik zal eerst het een en ander vertellen over de gang van zaken qua wachtlijst.

Lex kwam op 19 - 08 - 2003 op de wachtlijst voor een dubbele longtransplantatie.

Op 24 - 09 - 2004 kwam hij op de High Urgentie lijst.

Na 13 weken op de High Urgentie lijst uiteindelijk op 18 - 12 - 2004 getransplanteerd.

 

Vrijdag 17 December 2004

Om 21.30 uur kwam er een telefoontje dat er wederom longen waren voor Lex.

Erg spannend was het gelijk, de verpleegster belde naar mijn huis en ik schrok enorm.En nu moesten wij naar Erasmus MC toe komen omdat er in Utrecht geen plaats over was op de IC.

Daar om 22.10 aangekomen was Lex er niet eens, hij kwam er na een klein kwartiertje ook aan.Wij wonen er heel dichtbij, en hij moet uit Den Haag komen.Mijn ouders waren er al en Lex zijn jongere broer ,zus en schoonzus  waren er ook snel.Nu is het afwachten, ze hebben direct weer wat kweekjes afgenomen en met hem gepraat.De artsen kwamen om  beurten naar binnen.De Longarts Dr. van hal, en de Chirurg Dr.Bekkers besproken wat er allemaal ging gebeuren.

Het is inmiddels 18 december 2004.

 Om 01.00 uur hoorden wij dat de operatie door ging,  joepie, eindelijk.Wij werden naar de vierde etage gebracht en snel daarna moesten wij al afscheid van Lex nemen.Dat was erg pijnlijk. Samantha gaf hem nog een grote kroel, en ik zij tegen hem dat hij bij mij terug moest komen, waarop hij antwoordde" maar natuurlijk".Hij draaide zich nog even om en zij dat hij van ons hield.

Mijn ouders zijn broer en zus en schoonzus namen ook afscheid, en ik dook ineen, ik hield het niet meer.Nu is hij in handen van de Artsen.Het is inmiddels 01.30. Wij werden naar de familiekamer toe gebracht en kregen koffie, nou ja kregen, wij moesten het zelf kopen.gggrrrr. Ik hield het niet meer, wat een spanning zeg.De rest van de familie zat een beetje verdwaasd te kijken, en we maakten naderhand met z'n allen een praatje.Om 02.15 uur zijn mijn ouders met Samantha naar huis gegaan.Ferrie en Sylvia zijn ook daarna vertrokken, Lia bleef bij mij, wat ik heel fijn vond. In Utrecht hadden ze mij al verteld dat je daar niet alleen moet gaan zitten wachten.

Lex is om 03.00 uur onder narcose gebracht, want als de longen er waren, ze direct konden beginnen met opereren .De verpleegster in opleiding 3e jaars ( genaamd Claudia) kwam bij Lia en mij even een praatje maken, en zij vertelde dat Lex erg bang en zenuwachtig was. Zijn saturatie was 65 %, ze heeft hem even bezig gehouden en nog wel een lolletje gemaakt. Totdat hij onder zeil was.

Het is inmiddels 04.30 uur.De longen waren aangekomen, nu gaan ze beginnen.

En wij maar wachten op een berichtje van iemand. Dan duurt het heel lang als je zit te wachten, en het is weekeind en nacht. Dus zie je niemand en hoor je wel iets maar heel ver weg. Nu om 06.10 is er nog steeds niemand langs gekomen, wat een wedstrijd zeg, Lia en ik raakte best wel vermoeid, en probeerde iets van slaap te pakken, maar dat werd weer eens verstoord door een zuster die een bed kwam neerzetten op de gang. ggggrrrrr En op een bank die niet lekker zat en een stoel die niet lekker zat is het toch wel moeilijk om een slaapje te doen.

En volgens mij wilde wij geen van beiden gaan liggen op die bank, want stel je voor als er toch iemand iets kwam melden, terwijl je ligt te slapen.  Uiteindelijk om 07.15 is er dan de Longarts Dr.v Hal die verslag kwam doen.En vertelde dat de rechterlong goed was verlopen.De linker long gaf heel veel problemen. Hij zat  muurvast aan het borstbeen en vast gezogen door de pus en infecties.

Nu ligt hij dan ook aan een Hart Longmachine, omdat de rechterlong in conditie achteruit ging.En doordat het moeilijk ging met de linkerlong, zijn er bloedinkjes ontstaan.

Om +/- 09.15 kregen Lia en ik een ontbijtje, dat ging er best wel in.

Om 10.00 kwam de longarts even een praatje maken en hij vermoede dat hij om 11.00 op de IC terecht zal komen,maar omdat het met de linkerkant niet echt voorspoedig verliep, werd dat een aantal uren later.

De linkerlong die eruit gehaald was, liet heel veel wondjes achter, en daarom verloor hij ook heel veel bloed. Dus konden ze de wond niet dichten..

Nu is het 10.50 uur. Om 03.00 uur werd hij al onder narcose gebracht. Om 04.30 uur werden de longen veilig binnen gebracht.

Dat is nu al 8 uur verder.

Het is nu 11.35 uur en de longarts kwam even verslag doen.En hij vertelde ons dat het een hele zware dobber was, met heel veel haken en ogen. Het hartritme was vrij hoog, en als dat niet gaat zakken kunnen ze de wond niet dichten.Dus dat was wel even spannend allemaal.Het hart moet zo hard pompen omdat er iets afgekneld wordt naar de rechterlong toe,en de artsen even niet weten waardoor.De Longarts heeft even kontact gehad met Dr. Nonsent van het UMC en die stelde de zelfde medicatievoor om te geven als eigenlijk al gedacht werd.

Mijn moeder kwam om 14.15 even langs, omdat ze het even niet meer uithield thuis. Samantha is samen met opa leuke dingen aan het doen.En mijn moeder bracht twee leuke brieven mee voor haar lieven papa, en daar stond in " van Samantha" Hoi papa, ik ben blij dat de longen goet zijn, en mama is ook blij opa en oma zijn ook blij. Een mooi pakje van de Kerstman.

En op het andere briefje stond " van Samantha" Hoi papa, ik ben blij dat de longe er in ziten en dat de dokter zijn best hebben gedaan.heel veel sterkte.Ik moet nog even door krijgen hoe ik het papiertje erbij kan voegen, dan is het helemaal echt.Ben niet zo slim met de scanner.

Om 16.00 uur gaat Lex waarschijnlijk naar de IC toe.Om 16.25 uur kwam dr> Bekkers verslag doen hoe de operatie was verlopen, en hij vertelde ons dat het een zware klus was, en zo zag hij er ook uit.Vermoeid en gestreden, hebben zij hun best gedaan.Lex is dan ook op dit moment erg Kritiek.Ik mag zo naar hem toe en ik kan jullie vertellen dat ik erg nerveus begin te worden.

Zijn zus Lia ging met mij mee, samen hebben wij de gehele nacht elkaar gesteund. Mijn moeder heeft achter het raam gekeken. Je mag immers maar met 2 personen de kamer in.

Ik ben erg onder de indruk van de apparatuur die ik hier zag, en ook hoeveel infuuspompen met in elke pomp een ander middel. Ik heb het wel eens op TV gezien maar dit is echt.

Aan de linkerkant stonden naast zijn bed een aantal flessen om het vocht en bloed op te vangen via de Drains, en dat waren er maar liefs 5.

Terwijl Dr. Struis naar mij toe kwam en het een en ander vertelde, stortte ik helemaal in, ik was helemaal van de kaart. Lia mijn schoonzus hield het ook niet meer, ze kwam naar mij toe en samen hebben wij een poos lekker staan te janken.We zijn even samen gaan zitten en kwamen een beetje bij ons positieve.

De Arts zij ons ook dat het een heel wonder was dat Lex de operatie heeft overleefd. Hij heeft het enorm zwaar gehad. naderhand hebben we afscheid genomen en zijn we naar huis gegaan. 

Ik rilde van de kou, gespannen en vermoeid was ik. Dan kom je thuis bij mijn ouders en dan zit daar dat lieve blonde meisje op je te wachten. Hoe is het zij ze nog, toen stortte ik weer in, ik wilde alleen maar met haar op mijn schoot zitten, dat kind wist niet wat haar overkwam. Mijn vader kwam naar mij toe, en we hebben samen staan janken.

Dit was het laatste stukje van het begin, kijk verder bij week 1, daar staat het per dag beschreven