Lex is op 2 Januari 2005 Overleden......
|
Lex is op 2 Januari 2005 Overleden......
|
|
|
Laatst bijgewerkt 16-12-04 20:57:17 Een van mijn oude "passies"is het schrijven van gedichten; soms vliegen er een aantal tegelijk uit mijn mouw, dan weer een hele poos niets, heette dat nou inspiratie ? Sommige zijn vrolijk, sommige niet, soms ook onzinnig, dan weer heel herkenbaar.. Een Roos.. Een Roos, mooiste bloem der bloemen Teken van liefde en genegenheid Waarop de bijen het liefste zoemen Daarmee je naaste wordt verblijd Steeds weer is het zuur Doet het zelfs een beetje pijn Als op den duur Een Roos weer uitgebloeid zal zijn CF-gedachten CF
ja, CF nee, In
welke mate, Wat
moet ik ermee? Je
lichaam regeert je leven, Of
toch de medicijnen.. Je
voelt van alles beven, Laat het nou maar eens verdwijnen! Poezengedachten.. Miauw,
het is al half zeven! Eerst
naar de bak, het moet maar even Wat
stinkt dat, ik moet bijna braken Nu
eerst baasje en vrouwtje wakker maken Dan
doe ik net of ik verschrikkelijke honger heb En
neem dan een klein hapje, wat een nep Zo
blijven ze voor me zorgen Het
lukt me elke morgen… Toch
heb ik ook mijn gedachten Al
spaar ik liever mijn krachten Mijn
poezenbrein gaat heen en weer Waar
leg ik mezelf vandaag nou weer neer? een
Vriend Wanneer
heb je die eer verdiend? Wanneer
je elkaar niet te vaak ziet Wanneer
je daar toch steeds van geniet Wanneer
je alles met elkaar kunt delen Wanneer
je kritiek van elkaar kan velen Wanneer
je voor die ander geen ‘nee’ kent Dan kun je zeggen dat je een vriend bent! Buitenlucht.. Na
een zomerse bui Vogels
beginnen weer te fluiten Nog
voel je je lui Het
gras staat te zweten Wat
ruikt dat fris Je
was bijna vergeten Hoe
lekker buitenlucht is Samantha, De
eerste keer dat ik je zag Had
je nog een wit velletje aan Zag
ik nu net je eerste lach In
jouw korte levensbestaan? Als
je eens wist Wat
jij voor ons betekent Hoe
wij jou hebben gemist En
nu onze liefde ondertekent Jij
bent voor ons de morgen Na
een lange sombere dag Een
eind aan onze zorgen Bezegel
je met die lach Je
bent wie je bent Zoals
alleen jij jezelf kent Een
vrolijk karakter In
een trieste eenakter Zoals
een ander je nooit ziet In
tijden van verdriet Dan
treedt je weer naar buiten En
loopt weer vrolijk te fluiten Optelsom.. Blijven hangen in negatieve dingen, Gedane
zaken nemen geen keer! Al
die herinneringen Ze
zijn er toch niet meer.. Denk
aan datgene dat er wel is, Waar
je zo blij mee moet zijn, Dan
is het leven nog niet zo mis, Geniet
ervan, het is zo fijn! Probeer
het verleden weg te strepen, En
reken nu weer even vooruit, Denk
eens niet zo beknepen, Dan pas komt je optelsom positief uit! Zeelucht.. Ik
loop met mijn voeten in de golven Mijn
neus onder zeelucht bedolven Al
is die lucht niet meer die van weleer Het
is toch wel lekker voor een keer Zout
vermengd met olie Zeewier
met zilverfolie Je
geniet van de natuur Vermengd
met onze cultuur Het
lijkt allemaal wat verdraaid Maar toch ben ik even ‘lekker uitgewaaid’
Depressie.. Donkere wolken verdrijven de zon Breken de dag, die zo mooi begon Dreigende flitsen, woedende knallen Regendruppels, als tranen die vallen De blauwe lucht moet huilen De mens eronder even schuilen.. Maar hopelijk, als het nog mag Komt hierna een zonnige lach Een depressie trekt weer voorbij
Liefde Liefde, een simpel woord Je kunt het geven, en het nemen, Met alles wat daarbij hoort Bij vreugde en problemen Dus niet zomaar een begrip Dat iedereen ook kent Soms van lip tot lip Liefde, het gevoel dat je gelukkig bent!
Hand in hand, Wandelend hand in hand De avondzon in je ogen De geur van de dauw op het land Je voelt je opgetogen Genietend van de frisse lucht De hemel prachtig blauw Je ademt in en zucht: “Lieve schat, ik hou van jou” Geluk.. Geluk is een ieder met mate gegeven,
De een heeft alles, de ander weer niets Zo heeft ieder zijn eigen leven En mankeert ieder mens wel eens iets Geluk, daar kan je zelf aan werken En moet je soms heel diep voor gaan Dan nog zul je merken Dat problemen je in de weg staan Soms is niet alles haalbaar Al heb je er veel voor gedaan Gelukkig heb je dan elkaar Om weer verder te gaan! Leven,
Neem
het leven zoals het is, Laat
de dingen op je af komen, Ook
al voel je je nog zo mis, En
heb je boze dromen, “Pluk
de dag”: is het devies, Maak
plezier zoveel je kan, Hou
dus op met dat geknies, Maar laat wel een traantje zo nu en dan! Terugweg
Je
fietst op een stille weg In
gedachten verzonken Nog
steeds geen bandenpech Want
je voelt niets bonken Je
voelt je o zo fijn Ook
al voel je je kuiten En
ook een beetje zadelpijn Toch
blijf je fluiten En
toch is het dan weer even mis Omdat
er altijd die terugweg is! Overdenking Weer lig je weggedoken, Na een moemakende nacht, En voel je je gebroken, Jij lijf voelt aan zonder kracht, Met een hoofd, o zo energiek Dat toch graag vooruit wil, Ben je nou, of maak je jezelf zo ziek? Kijk toch eens om je heen En wees blij met wat je hebt! Echt zieke mensen gaan weer op de been, Terwijl jij je zo moeizaam oppept..
Beleving..
Beleving,
wat is dat nou helemaal? Je
wilt genieten van het leven Toch
lijkt het soms zo grijs, zo vaal Dan
weer voel je, al is het maar heel even Dat
positieve gevoel Dat
je zo zeer nastreeft Weet
iemand nog wat ik bedoel? Het
gevoel dat je het echt beleeft!
De
fabriek, Je
lijf is net een fabriek Werkt
die niet goed dan ben je ziek Een
medicijn, of een nieuw onderdeel Hopelijk
gebeurt dat niet zo veel Alle
radertjes draaien rond Van
je kop tot aan je kont Af
en toe even bijtanken Om
weer helder te kunnen denken Maar
waar zit nou toch die knop Om
alles even stil te zetten in je kop? Een doel Je hebt allemaal een doel in het leven Soms noem je dat ambitie Voor gezondheid, of een goede positie Iets waarnaar je blijft streven Hierin kun je ook te ver gaan En ga je veel te hard Voel je alleen de smart En jezelf heel alleen staan Niemand ziet echt wat je voelt Al leeft een ieder mee En zeggen heel gedwee “Ik begrijp wat je bedoel” Geduld heelt alle wonden Dat is de goede raad Terwijl je heel onzeker staat Of triest, of opgewonden Je bent wie je bent.. Je bent wie je bent En anders niet Zoals je jezelf kent En geen ander je ziet Je moet jezelf blijven Op elk moment Een traan uit je ogen wrijven Ook al ben je een vent Een traan van verdriet Maar ook van de lach Zodat je ook zelf ziet Hoe je jezelf graag zien mag
|