*** Webcam ***

25 april 2002: screening, dag 9 (laatste dag)

Na een goede nachtrust wordt ik tegen 08:00 wakker. Aangezien om 9:30 uur het VO2-max onderzoek zou plaatsvinden haast ik me toch enigszins. Ruim op tijd meld ik me bij de juiste receptie.

Na het ontbloten van mijn bovenlichaam neem ik plaats op een soort van hometrainer; er is een zadel aanwezig maar verder lig ik min of meer op een schuin geplaatste bank. Daarna wordt ik voorzien van een 10 tal plakkers en bijbehorende draden voor de ECG, een bloeddrukmeter, saturatiemeter en een kapje over mijn mond en neus.

Voor het begin van de fietsproef wordt uit de slagader in de pols bloed afgenomen ter bepaling van de bloedgassen. Het fietsen start, een display geeft een waarde van 60 Watt vermogen aan. Ik moet proberen dit zo te houden. Na enige tijd (10 minuten?) wordt het fietsen en ademhalen moeilijker, ook op de aangesloten PC is dat kennelijk zichtbaar, de saturatie daalt naar 86 procent. Hierop wordt nogmaals in de slagader geprikt voor een hernieuwde bepaling van de bloedgassen. Belangstellend kijken twee co-assistenten toe tijdens het onderzoek.

Na dit onderzoek kleed ik me rustig aan, ga terug naar de afdeling, loop even bij het secretariaat voor de longtransplantaties langs, vraag nog even wat na bij de zaalarts over de uitslagen die ik gisteren in mijn status tegen kwam en krijg van de verpleegkundigen een afspraak mee voor mijn volgende bezoek aan de poli. Ik had van het secretariaat al begrepen dat dan nog niet definitief bekend zou zijn of ik voor een longtransplantatie in aanmerking zou komen gezien de agenda van het longtransplantatieteam. Voor de zekerheid vraag ik nogmaals na of er geen bezoek van de cardioloog meer te verwachten is, op de oorspronkelijke agenda stond immers dat dat ook te verwachten was; oeps vergeten..... wordt toch nog even geregeld, de cardioloog zal eind van de ochtend nog even langs komen. Tot die tijd kan ik me nog even vermaken met het schrijven van dit verhaal en het verzamelen van mijn spullen.

Even na het middaguur komt de cardioloog langs. Hij stelt een aantal vragen en luistert naar mijn hart. Voorlopige conclusie (samen met de al eerdere uitslagen van de echo, ECG en de hartkatheterisatie) is dat wat hem betreft geen beletsels zijn voor een longtransplantatie.

Aangezien de lunch elk moment binnengebracht kan worden besluit ik nog even te wachten zodat ik nog even goed kan lunchen. Na de lunch neem ik afscheid van mijn kamergenoten en verlaat de afdeling. Net de afdeling af haalt mijn longarts me nog even in. We praten nog even over de afgelopen screeningsperiode en de nu verder te zetten stappen. Verder wordt me medegedeeld dat -tot zover de onderzoeken bekend zijn- inderdaad geen contra-indicaties gevonden zijn en in principe een longtransplantatie mogelijk zou kunnen zijn. Wel dienen uiteraard de laatste onderzoeksuitslagen ook binnen te zijn en zal alleen het longtransplantatieteam als geheel formeel de beslissing kunnen/mogen nemen of ik al dan niet geaccepteerd wordt voor plaatsing op de wachtlijst.

Beneden gekomen loop ik direct door naar de portier/beveiliging om mijn parkeergeld te betalen. Zoals vorige week vrijdag ga ik er vanuit dat ik de aankomst- en vertrekdag zal moeten betalen. Tot mijn verbazing meldt de portier dat parkeren gratis is voor degenen die opgenomen zijn. Na een telefoontje naar afdeling B3-West of ik daar inderdaad gelegen heb wordt mijn parkeerkaart zonder kosten vrijgegeven. Kennelijk is dit niet bij elke portier bekend...... puntje van aandacht voor het UMC/AZU!!

Rond 15:00 uur ben ik weer thuis in Apeldoorn. We kletsen even wat op de zaak, ik neem de post door en kom een spannende enveloppe tegen: de IND! De brief meldt;

"Hierbij deel ik u mede, dat ik de Nederlandse Vertegenwoordiging te Rabat heden heb bericht dat er geen bezwaar bestaat tegen de afgifte van een Machtiging tot Voorlopig Verblijf aan bovengenoemde vreemdeling."

Joepie!! Mijn lieve Samira heeft formeel toestemming om terug te keren naar Nederland. Wel wordt er op gewezen dat er nog enige tijd over heen kan gaan voordat de procedure administratief verwerkt is. Maar toch; eindelijk na bijna vier maanden kan ze weer terug komen naar Nederland. Ik bel haar natuurlijk direct; ze is enthousiast en ook haar ouders laten duidelijk merken dat ze blij zijn!

Daarna ga ik alweer naar de eerste klant aangezien deze vrijdag voor langere tijd naar Engeland gaat en toch nog wat geregeld wil hebben. Terug gekomen maak ik een beperkte maaltijd klaar (niet veel meer in huis) en val tijdens het nieuws van18:00 uur in slaap op de bank. Later op de avond doe ik de was, ruim ik wat op en zit ik nog de nodige keren aan de telefoon.

Heb ik morgen weer een normale dag te verwachten? 

Terug naar het screeningsoverzicht

Voor vragen en opmerkingen over deze website kunt u zich wenden tot [Paul van den Elsaker].
Laatste update: Thursday 03 June 2004.