*** Webcam ***

Maandag 3 juni 2002

Het is zover. Vandaag zal ik formeel te horen krijgen dat ik in aanmerking kom voor een transplantatie, tijdens een zogeheten 'Groen licht gesprek'. Hoewel ik vorige week natuurlijk al wel een brief kreeg waaruit ik de conclusie kon trekken dat ik als kandidaat geaccepteerd was blijft het toch een beetje een spannende dag. Er zijn vandaag behoorlijk wat afspraken gepland. Wat zal daarbij besproken gaan worden? Om maar gelijk iets bijzonders te melden:

Er is een tegenvaller!! Ik ben vandaag zonder pieper naar huis gegaan!

Wat? Geen pieper? Hoe dat zo? Geen transplantatie in de toekomst?

Deze mededeling lijkt erger dan het is! Afgelopen week is toevallig afgesproken dat mensen geen semafoon (pieper) meer mee naar huis krijgen bij plaatsing op de wachtlijst. De maatschappelijke en technische ontwikkelingen hebben de semafoon overbodig gemaakt. Wie loopt er tegenwoordig nou nog niet met een mobieltje rond? De semafoon is eigenlijk overbodig geworden. Even schrikken hè lezer?

Hoe verliep de dag? Tegen 11:00 uur melden wij (Samira en ik dus) ons bij de poli 'pre-operatieve screening'. Daar kreeg ik een vragenlijst om nog even in de wachtkamer in te vullen. Het waren vooral vragen die betrekking hadden op het inventariseren van eventuele risico's die verband houden met een operatie. Gevraagd werd naar ziektegeschiedenis, eventuele vorige operaties en hoe op de narcose gereageerd werd, aandoeningen m.b.t. hoge bloeddruk in de familie e.d. Daarna vond een gesprek plaats met een anesthesist. (Tevens was een collega aanwezig i.v.m. het toch niet alledaagse geval wat ik toch nog mag zijn.) De net ingevulde vragenlijst kwam daarbij eigenlijk niet ter sprake. Hij had namelijk reeds een ordner voor zich met de nodige medische gegevens. Voor de rest van de dag zou ik die ordner ook meenemen van afspraak naar afspraak.

Rond 12:00 uur melden wij ons bij de longtransplantatiepoli voor een gesprek met de thoraxchirurg. Deze was echter een half uurtje verlaat. Ondertussen spraken we even met een van de longtransplantatieverpleegkundigen en vermaakte ik me met het doorworstelen van de meegenomen ordner. Hierin zaten o.a. de al eerder door mij geziene uitslagen van de onderzoeken tijdens de screeningsweek. Verder kwam ik het aanmeldingformulier tegen van Eurotransplant en de reeds ingevulde aanvraagformulieren voor onderzoeken die onmiddellijk uitgevoerd moeten worden bij de -uiteraard niet te plannen- opname voor een transplantatie.

Even na half één kwam de thoraxchirurg langs. Hier hebben we een redelijk kort gesprek mee gehad. Er werd uitgelegd hoe de operatie in zijn werk zou gaan en dat de procedures hiervoor al lange tijd met goed resultaat gebruikt worden (hoewel er altijd risico's blijven uiteraard). Voor de rest werd aangegeven dat het maar af te wachten is door wie de operatie uitgevoerd gaat worden, er zijn natuurlijk meerdere thoraxchirurgen.

Na dit gesprek was er even wat tijd over om bloed te laten prikken t.b.v. de weefseltypering. Daarna zijn we nog even wat wezen drinken en eten in het Huffels hoekje.

Om 13:30 uur zaten we weer klaar, nu voor de afspraak met de longarts. Hier werd ons verteld dat er in de vergadering vorige week van het longtransplantatieteam enige oppositie was tegen mijn eventuele plaatsing op de wachtlijst. Als belangrijkste argument was de toch nog wel grote afstand die ik in zes minuten wist af te leggen (612 meter). Toch is mijn plaatsing geaccepteerd, o.a. vanwege het zogeheten desatureren, hierbij is er simpel gezegd te weinig zuurstof in het bloed aanwezig met risico's voor o.a. het hart en de hersenen. Zelf blijk ik niet door te hebben dat ik bij inspanning desatureer, ik ben gewoon gewend aan een lage saturatie. De consequenties voor de plaatsing op de wachtlijst zijn verder doorgenomen, de mogelijke lange wachttijd maar ook de mogelijkheid dat de mensen voor mij op de wachtlijst eens niet transplantabel zouden kunnen zijn en ik toch eerder aan de beurt ben. Dit laatste 'beangstigt' me enigszins aangezien de kwaliteit van leven op dit moment gewoon niet beter kan. Een transplantatie op dit moment zou mij nu geen meerwaarde opleveren. Gelukkig echter zit ik in een categorie v.w.b. bloedgroep en lengte dat er toch wel rekening gehouden moet worden met een lange wachttijd van misschien 2,5 a 3 jaar?! Maar toch, theoretisch is een oproep op korte termijn ook mogelijk.... We praten hierover nog wat door. Verder wordt nog afgesproken om mij bij de fysiotherapie te laten fietsen met zuurstof en daarbij de saturatie te meten. Dat moet daarbij voldoende informatie opleveren om thuis verantwoord op de hometrainer te kunnen stappen. Een hometrainer die ik overigens nog wel moet aanschaffen....;-))

Na het gesprek met de longarts volgt een gesprek met een longtransplantatieverpleegkundige. Hierbij worden een aantal zaken uitgelegd m.b.t. de te volgen procedures voor, tijdens en na een mogelijke oproep voor een longtransplantatie. Er moeten daarbij een aantal formulieren ondertekend worden. Op een van de formulieren geef ik toestemming mijn relevante medische gegevens te verstrekken aan Eurotransplant. In een ander formulier verklaar ik o.a. op de hoogte te zijn van de risico's van de transplantatie, er van bewust te zijn dat er geen andere mogelijkheden meer zijn e.d. Formeel zou dit formulier ook door een van de familieleden ondertekend moeten worden. De enige aangewezene hiervoor is mijns inziens Samira. Aangezien we echter nog maar zo kort samenwonen (vorig jaar drie maanden en nu net slechts twee dagen) vind ik dat niet correct. Daarbij is zij officieel nog geen familie... komt nog wel....! Ook het laten ondertekenen door mijn ouders vind ik niet gepast. Ik ben zelf verantwoordelijk voor mijn beslissingen. Op nog een ander formulier geeft ik te kennen mee te willen doen met een onderzoek naar de kwaliteit van het leven. Ik ontvang verder een boekje waarin het nodige over de longtransplantatie vermeld staat, mogelijk dat ik onderdelen hieruit later op deze website zal opnemen. [Op 8 juni is het geplaatst.] De rest van het gesprek blijft vrij kort aangezien ik ook nog een afspraak heb staan bij de mondhygiëniste. Met die afspraak was bij het maken van de planning voor vandaag geen rekening gehouden. Deze afspraak was nog een uitvloeisel van de screeningsweken.

Bij de mondhygiëniste leer ik voor het eerst van mijn leven mijn tanden poetsen.... gut, ik heb het toch echt altijd verkeerd gedaan...... Weet je dat je je tandenborstel als een pen moet vastpakken en nauwelijks druk moet uitoefenen op de tanden / het tandvlees? Nou, ik in elk geval niet. Ook leer ik tandenstokers gebruiken en wordt mijn gebit eens even grondig onder handen genomen. Gut, welk glossy magazine wil mijn gebit nu op de voorpagina? Verzoeken hiertoe alleen via gebit@longtransplantatie.nl graag! Overigens zag de mondhygiëniste voldoende bijzonderheden om mij te vragen te willen poseren voor een foto t.b.v. de mondhygiënisten in opleiding. Jammer genoeg was de camera verdwenen.... maar ik mag daarvoor nog een keertje terugkomen.....

Aangezien het bezoek aan de mondhygiëniste wat uitliep kwam de volgende afspraak een beetje in de knel. Met het maatschappelijk werk (de softe sector volgens mijn longarts, ps; nu mag je jezelf morgen verantwoorden bij hun!) stond om 15:00 uur een afspraak gepland. Het werd echter bijna een half uurtje later waardoor er misschien wat te weinig tijd was om even de 'dag' door te nemen. Fijn vond ik het wel dat Samira er deze keer bij kon zijn. Hoewel ze na drie jaar verblijf in Nederland redelijk Nederlands spreekt was het gesprek toch nog wel wat te moeilijk om goed mee te kunnen doen voor haar. Dat gold overigens ook voor de andere afspraken vandaag.

Na afloop krijgen we van de verpleegkundige nog even een 'rondleiding'. Aangezien ik de verschillende afdelingen al ken wordt dit beperkt tot de intensive care. We mogen hierbij even de afdeling op en zien o.a. een  afgesloten ruimte waar na een longtransplantatie de eerste tijd wordt doorgebracht. Nieuwsfeitje: er is dit weekend een tiende transplantatie verricht! De patiënt vroeg vanmiddag al om koffie! Ik vertrek van de I.C. met het gevoel dat dit nog heeeel ver van me vandaan staat! Althans ik hoop het!

We sluiten het dagje UMC af met een bezoekje aan het restaurant waar we maar alvast onze warme maaltijd voor vandaag nuttigen.

Thuisgekomen rusten we allebei wat uit, ik val zowaar even in slaap op de bank. Zo intensief was de dag toch niet, of toch wel? Later op de avond breng ik Samira naar een vriendin en neem ik even de tijd om de website bij te werken. Er zitten vast wat mensen op te wachten!!

Dinsdag 4 juni 2002

Vandaag wordt ik weer alleen wakker...... nee hoor niets ergs. Samira is bij haar vriendin blijven slapen, hebben ze tenminste ook even tijd om bij te praten nadat ze vijf maanden weg is geweest.  De dag is op kantoor doorgebracht omdat er nogal wat kleine klusjes lagen. Daarnaast was het weer gezellig druk met Adri, Patrick, Cor, Yvo, Koos en Louis.

Aan het eind van de middag haal ik Samira weer op, doen we even wat boodschappen en eten we gewoon lekker. De rest van de avond brengen we in alle rust samen door.

Woensdag 5 juni 2002

Mmm.... eindelijk weer eens een 'normale' dag. Vanochtend een paar uurtjes op de zaak, daarna naar een klant voor de rest van de dag. In de avonduren tijd voor Samira en deze website; ik verwerk weer wat reacties n.a.v. het AD-artikel en er worden een aantal mailtjes verstuurd met de vraag om toestemming tot plaatsing van verschillende reacties.

Donderdag 6 juni 2002

De gehele dag is tot een uur of vier op de zaak doorgebracht om domeinen t.b.v. klanten te verplaatsen. Het is een klus die wel tot in het weekend door gaat lopen. Rond 16:00 uur haal ik Samira even uit de stad en gaan we samen even naar Arnhem naar een KPN-business center i.v.m. een defecte mobiele telefoon van Samira. Na thuiskomst ga ik nog even kort bij een klant langs om daarna met Samira uit eten te gaan in Deventer bij Chez Antoinette, het is een aanrader! Overigens heb ik mijn mobiele telefoon uitgezet in het restaurant ondanks dat het eigenlijk de bedoeling is 24 uur per dag bereikbaar te zijn. Gezien de wachttijd van 2 tot 3 jaar zal dat geen problemen op hoeven te leveren maar toch was ik mij voor het eerst eigenlijk bewust van het feit dat ik rekening dien te houden met de plaatsing op de wachtlijst. Ik overweeg trouwens om mijn eigen semafoon weer aan te laten sluiten door de KPN, mijn eigen mobiele telefoon heeft namelijk geen trilfunctie. Het alternatief om een nieuwe telefoon kopen betekent voor mij ook gelijk aanpassing van de niet goedkope carkit. Daarnaast zal een semafoon bij mij meer attentiewaarde krijgen. De mobiele telefoon gaat toch al 'tig' keer per dag over.

Vrijdag 7 juni 2002

De dagboekbijdragen worden korter he? In de komende dagen zal ik even wat minder met mijn dagboek bezig zijn. Afgelopen week is behoorlijk wat tijd besteed aan het beantwoorden van de nodige reacties die n.a.v. het Algemeen Dagblad zijn binnen gekomen. Hierdoor komen wat zakelijke klussen in de knoei. Overigens zal op korte termijn de opzet van deze website gaan veranderen. Het eerder beschreven idee van het creëren van een portaalfunctie komt dichterbij. Binnenkort komt een  'beroemde' CF-er ook zijn opwachting maken! Met zijn schrijverstalent er bij zal de site alleen maar aantrekkelijker worden. Samen hebben we besloten de beginpagina in te gaan richten als longtransplantatieportaal. Binnen dit portaal zal nog wel veel aandacht zijn voor persoonlijke ervaringen en is zijn en blijft mijn verhaal te volgen. Ook zullen de columns van Jeroen natuurlijk een belangrijke plaats krijgen! Wordt vervolgd.... Ik zat trouwens weer zo goed als de gehele dag bij klanten. Verder moest er vandaag helaas afscheid genomen worden van stagiaire Adri. ps: ik zie je straks nog wel met een tijdelijk contract terugkomen..... er ligt nog een opdrachtje.....

Zaterdag 8 juni 2002

Met dank aan Cor Dorsman kan ik mijn toezegging van 3 juni m.b.t. het opnemen van het lezenswaardige boekje over longtransplantaties nakomen. Lees hier en huiver! De dag wordt werkend doorgebracht. Dit weekend moeten alle domeinen van klanten overgezet worden op een nieuwe server. Het gaat me gewoon de rest van het weekend kosten. Min of meer gelukkig is Samira een weekendje naar haar zus.

Zondag 9 juni 2002

De dag is zoals gepland doorgebracht met het inrichten van een nieuwe server voor de hosting van een 240-tal internet domeinen. In de komende week zullen deze een voor een geactiveerd worden.  Het werd een latertje!

Maandag 10 juni 2002

Vandaag stond ik met enige moeite op. In de loop van de ochtend zijn de eerste van de 240 domeinen daadwerkelijk geactiveerd en is er een overleg geweest met een concurrent / collega over een klant die we gezamenlijk gaan helpen. Tevens is aangeroerd hoe bij mijn eventuele uitval de internetdiensten voor de klant gewaarborgd worden. Mijn concurrent / collega zou het eventueel over kunnen en willen nemen. Concrete afspraken zijn nog niet gemaakt. Het wordt overigens tijd dat ik verder ga met het uitwerken van het 'draaiboek'. Ik merk dat ik er toe neig om het bedrijf en mijn activiteiten op de huidige voet door te laten gaan met daarbij mogelijk een langzame verschuiving naar minder lichamelijk intensieve taken. Mijn gedachten daarover zijn echter nog niet echt uitgekristalliseerd. Verder kreeg ik vandaag een vraag om a.s. zaterdag bij de opnames van een uitzending van vinger aan de pols aanwezig te zijn. Het gaat om een uitzending over emoties rondom transplanteren.

Dinsdag 11 juni 2002

Vanochtend was het bezoek aan de fysiotherapeut gepland om mij eens te trainingsmogelijkheden te laten zien en te bepalen of en zo ja, hoeveel zuurstof bij een training gebruikt zou moeten worden. Na een inventarisatie werd uitgelegd wat het doel van training zou kunnen zijn (kracht, uithoudingsvermogen, coördinatie) en welke hulpmiddelen daarbij gebruikt kunnen worden. Daarna zijn we naar de zaal met trainingshulpmiddelen gegaan om van een paar toestellen gebruik te maken. Daarbij werd op een soort 'alternatieve kano' zowel zonder als met zuurstof getraind. Ik zal binnenkort beslissen welk apparaat aangeschaft zal worden.....

In de middag kwam Samira weer lekker thuis. Helaas moest ik echter wel de rest van de middag en een groot deel van de avond werken...... snik...... Het is nu 23:30 uur..... tijd om mijn aandacht aan haar te gaan schenken....

Woensdag 12 juni 2002

Een niet onbelangrijke dag vandaag! Om 10:00 uur worden Samira en ik bij de vreemdelingendienst verwacht. De aanvraag voor een verblijfsvergunning is hier gestart. Er moeten de nodige handtekeningen gezet worden zowel door Samira als door mij. Het zijn voornamelijk verklaringen, verklaring van feitelijke samenwoning, verklaring dat er geen bezwaar is tegen een tbc-controle, verklaring dat er geen strafrechtelijke zaken zijn geweest etc. Als alles een beetje meezit zal ze over drie weken haar verblijfsvergunning (voor in principe nu 1 jaar) kunnen ontvangen.

In de middag zit ik weer bij een klant in Nunspeet en op de terugreis naar huis ga ik nog even langs bij een andere waar een monitor 'vreemd' doet, conclusie: deze dient simpelweg vervangen te worden. Redelijk op tijd ben ik dan dus weer thuis.

Vandaag is nieuw briefpapier met de compleet nieuwe huisstijl afgeleverd. Helaas gebeurde dat net terwijl er niemand op de zaak was. De 46 dozen stonden dus netjes bij de buren in de gang. Ach, het leverde me weer wat extra training op, 46 keer naar buren zonder belasting, 46 keer terug naar de zaak met belasting. Een zeer ruime kilometer aan loop- en tilarbeid heeft het me wel opgeleverd.

Donderdag 13 juni 2002

Wat valt er te melden? Mmm.... Samira is ziek! Keelpijn, koorts..... ja, koudjes gevat? Nederland is geen Marokko! De ochtend wordt op de zaak doorgebracht. In de middag ga ik weer naar Nunspeet. De avond brengen we gezamenlijk door. Gelukkig knapt Samira al weer een beetje op.

Vrijdag 14 juni 2002

07:30 uur. Ring... ring.... ring...., de telefoon gaat. Ik sta echter net onder de douche. Ik realiseer me dat het theoretisch het ziekenhuis kan zijn met de mededeling dat er donorlongen beschikbaar zijn. Theoretisch omdat ik toch wel uit moet gaan van een wachttijd van 2 1/2 tot 3 jaar. Toch is een telefoontje rond dit tijdstip wat ongewoon. Er zijn echter een paar klanten die al rond 07:00 beginnen met werken zodat het hoogst waarschijnlijk een van hen zal zijn. Ik besluit lekker verder te douchen. Toch overtuigt het me dat ik beter mijn eigen semafoon maar weer beter aan kan laten sluiten. Stel dat we een paar jaartjes verder zijn? Wat doen ik dan? Neem ik de telefoon dan mee onder de douche? Nee, beter is een 'signaalgever' te gebruiken waarvan onmiddellijk bekend is dat dat alleen maar door het ziekenhuis gebruikt zal worden.

Gedurende de dag staan weer wat afspraken bij klanten gepland. In de avonduren zet ik nog weer wat domeinen over.

Zaterdag 15 juni 2002

Lekker vroeg op. Ik wil vandaag weer eens wat factuurtjes en herinneringen de deur uit zien te krijgen, dit maal op het nieuwe briefpapier. Verder zal ik me (als toeschouwer) vanmiddag in Hilversum melden voor de opname van Vinger aan de Pols. De aflevering over orgaandonatie zal op zaterdagavond 24 augustus 2002 rond 22:00 uur worden uitgezonden door de AVRO op Nederland 1.

Ruim op tijd ben ik voor het geplande opnametijdstip van 15:15 uur in Hilversum. Het is nog rustig, er zijn al wel wat mensen die in een soort van aula wachten maar de echte toeloop moet nog komen. Ik ontmoet twee zussen, een van hen heeft enkele jaren geleden een levertransplantatie gehad. Gedurende het wachten (tot 16:15 uur) brengen we de tijd geanimeerd door totdat we opgehaald worden en naar de opnamelocatie gebracht worden. Het is een grotere hal waarbinnen in het midden de 'ruimte' bevindt waar de opname zal plaatsvinden. Achter de decorstukken staan de camera's die op die manier eventueel rondom het geheel kunnen rijden. Als voorbereiding op de opname worden wat veranderingen aangebracht in de posities van de toehoorders. Sommige bezoekers moeten een aantal centimeters naar links of naar rechts. Een enkeling wordt i.v.m. lichaamslengte (?) o.i.d. van plaats geruild. Ook een van de eerder genoemde zussen wordt 'verplaatst'.......ggrrrr..... ik zat net zo heerlijk tussen deze charmante, intelligente en fijne dames in.....

Nog voor de echte opname begint moet er even geklapt worden. Voor de zekerheid (?) neemt men vooraf maar even een applausje op. Aan tafel zitten twee moeders waarvan een kind is overleden. Een van hen heeft ingestemd met het beschikbaar stellen van de organen voor transplantatie, de andere moeder heeft dit niet gedaan. Verder is een arts aanwezig om over verschillende zaken toelichting te geven. Het wordt op sommige momenten toch best een indringend gesprek waarbij voor beiden 'bewondering' c.q. 'respect' ontstaat; althans zo voel ik het. Uit het publiek wordt een gesprek begonnen met een transplantatiecoördinator en met Nanske, de drijvende kracht achter de website www.wordorgaandonor.nl.

Na afloop spreek ik met Joop en Loes Schut, zij verloren hun zoon Jeroen. Het toeval wil dat zij ook uit Apeldoorn komen. Het ongeluk met Jeroen betrof een voor mij bekende trein op een voor mij bekende plek. Het verhaal over Jeroen en de gebeurtenissen zijn na te lezen op www.jeroenschut.nl. Opvallend op die website is een redelijke mate van overeenkomst met mijn website, alleen dan vanuit de omgekeerde leefwereld. Ook bij hen is een dagboek te vinden die intensief bijgehouden wordt. Zie ook hun dagboekbijdrage voor vandaag!

Bij het verlaten van het studiocomplex besluit ik richting 's-Graveland te rijden, ik ben daar geboren (zie levensbeschrijving). Ook in de buurgemeente Kortenhoef rijd ik nog even door de straat waar we een aantal jaartjes (als kind) hebben gewoond. Daarna rijd ik door naar mijn achternicht Anneke, haar man Bob en hun zoon Bas. (Nogmaals gefeliciteerd Bas met het behalen van je zwemdiploma!) We kletsen even bij (al een hele lange tijd niet gebeurd) om daarna weer terug richting Apeldoorn te gaan.

Zondag 16 juni 2002

Vanochtend wordt een beetje uitgeslapen waarna ik toch weer achter de computer kruip, er is gewoonweg te veel werk te doen. Verder gaan we vandaag natuurlijk naar mijn ouders i.v.m. vaderdag. Als we in de loop van de middag weer thuiskomen maakt Samira de maaltijd klaar (o wat bof ik) en kan ik weer gerust verder met mijn werkzaamheden. Later op de avond wordt ook deze website even onder handen genomen. Het is een start van een complete gedaantewisseling, en meer dan dat! Het is de bedoeling dat deze site langzamerhand meer functionele informatie gaat bieden. Toch zullen de persoonlijke ervaringen een belangrijk onderdeel blijven vormen. Ervaringen ?? Hoe zo? Ja, vanaf vandaag publiceert ook Arian Visser zijn belevenissen!. Morgen start voor hem de screening voor een longtransplantatie. Waarde lezer, gij krijgt het druk met het volgen van twee dagboeken!

Maandag 17 juni 2002

Vandaag was het een relatief rustige dag, weinig telefoontjes en niets in de planning. Alleen in de middag ben ik bij een klant langs geweest om een verhuizing voor te bereiden, gelukkig wist ik de bediening van de airco te vinden..... er was verder niemand en het zonnetje scheen al even ongestoord naar binnen. Gedurende dag en avond zijn eindelijk weer wat factuurtjes gemaakt. Het was wel nodig gezien alle betalingen die ik zelf nog te verrichten heb. Verder ontving ik nog een paar zinvolle reacties op mijn website. Ook van Louise kreeg ik wat linkjes en verbeteringen.... mijn dank!

Arian Visser heeft net als ik destijds ook zijn eerste screeningsdag beschreven, zie zijn verhaal! Sterkte Arian!

Dinsdag 18 juni 2002

Sorry, vandaag geen tijd voor het dagboek!!

Woensdag 19 juni 2002

Nou dat was al een tijdje niet meer gebeurd..... de laatste tijd hield ik toch consequent mijn dagboek bij. Waarom liep het gisteren mis? Het leek een rustige dag te worden waarin ik lekker op mijn nieuwe briefpapier het restant van de facturering van mijn diensten over de afgelopen maand kon verzorgen. Ook kwam ik er eindelijk weer eens aan toe om aanmaningen te versturen. Wat?? Er blijken nog een paar nota's van september en oktober vorig jaar nog niet betaald te zijn..... nou ja, heb ik tenminste nog wat tegoed toch? Later in de middag ga ik naar een klant om wat computers op te schonen en te ontdoen van alle ongewenste zaken. Deze PC's komen misschien in handen van derden en privacy-gevoelige informatie mag natuurlijk niet op die wijze wereldkundig worden. Aan het eind van de dag belt een klant met een nogal dringende vraag. Zijn notebookje weigert op te starten en er staat een nogal belangrijke afspraak met een klant gepland voor vandaag om 10:00 uur dus. Op het notebookje staat een powerpointpresentatie die daarbij nodig is. Wanneer de klant hier arriveert blijkt het probleem niet direct oplosbaar en bied ik met pijn in mijn hart mijn eigen notebookje aan. Het betekent echter dat ik de rest van de avond bezig ben met het veiligstellen van alle informatie die daarop aanwezig is. Verder verzorgt deze ook de verbinding van de webcam.

Vanochtend om 07:15 uur staat de klant voor de deur om mijn notebookje op te halen. Ik koppel het rekenwondertje af zonder er aan te denken dat daarmee de laatste shot van de webcam voor de rest van de dag zal blijven staan. Goed.... half Nederland heeft me dus tot ongeveer 18:00 uur in badjas achter het bureau zien zitten...... leek ik misschien voor deze ene dag toch een beetje op een patiënt???

In de loop van de dag verwijder ik nog ergens een virusje, ga weer naar Nunspeet en haal daar tevens mijn notebookje weer op. Thuisgekomen wordt deze natuurlijk onmiddellijk aangesloten, zelfs Samira moet even op mijn begroeting wachten ;-))  Gelukkig, alles functioneert nog......

Gedurende de ochtend doe ik trouwens nog een merkwaardige ontdekking. Het bezoekersaantal aan het eind van de ochtend zit al ver boven het aantal bezoekers wat normaal gesproken op de gehele dag langs komt. Hoe kan dat? Trekt het stilleven "Paul in badjas" zo veel aandacht? Of komt het omdat Arian nu ook zijn verhaal publiceert? Even kijken bij Nedstat levert een verrassende ontdekking op. Opeens komen er opvallend veel bezoekers via de website van het Algemeen Dagblad. Wat? Mijn, pardon onze (Arian is nu medeauteur), website blijkt opgenomen te zijn in de Internet Top 10 van deze week! Goed, we gaan natuurlijk voor de eerste plaats maar een plaatsje op nummer 9 is natuurlijk ook buitengewoon welkom. Het kan me alleen maar stimuleren om sneller de website om te vormen naar een echt 'portaal'.

Donderdag 20 juni 2002

Het kost me enige moeite om op te staan vanochtend. Ik voelde me een beetje moe.... In de ochtend verzorg ik samen met Wendy de verdere administratie rondom domeinnamen, hosting e.d.. We zijn daar al enige weken mee bezig, het was ook hard nodig. In de loop van de tijd ben ik voor steeds meer domeinen verantwoordelijk geworden en een goed administratief systeem was er eigenlijk niet. Gelukkig wordt nu alles een keer fatsoenlijk opgezet.

Begin van de middag moest ik een printertje afleveren en zit ik wederom in Nunspeet. Na afloop ga ik bij een andere klant langs om een netwerkprobleempje op te lossen. Verder mag ik constateren dat mijn klant op het verzoek van de kleurenlaserprinter de 'drum' te vervangen de 'fuserkit' maar vervangen heeft. Ach, vreemd hè, dat die printer toch steeds om de 'drum' blijft vragen? Het leven als IT-er is soms wel erg gemakkelijk.

Tegen 20:00 uur kom ik thuis. Samira is ondertussen met een vriendin naar de stad (koopavond) en (dus?) besluit ik maar een blik nasi open te trekken. (Het was een nieuw merk, en vraagt dus om proefneming, pssst. vertel het mijn diëtiste niet..?!)

Na het eten val ik even in slaap op de bank maar kruip daarna toch weer achter de computer. Een paar dagen even niet consequent mailtjes beantwoorden levert gelijk weer een mailbox op met 182 items. Eerst dat maar eens zoveel mogelijk weg werken....

Vrijdag 21 juni 2002

Wederom was er weer geen tijd om vandaag wat te schrijven.

Zaterdag 22 juni 2002

Vandaag hebben we samen eens lekker lang uitgeslapen, althans voor mij is 10:00 uur laat. Gisteren kwam ik weer eens echt moe thuis. De gehele dag zat ik bij klanten, rond 21:30 uur was ik pas thuis. Nu gebeurt dat wel vaker maar op een of andere manier kostte het me gisteren meer moeite.

Maar goed, compleet uitgerust is de dag weer begonnen..... hoewel.... na wat werkzaamheden op kantoor neem ik even pauze en val daarbij van 14:30 tot 16:30 in slaap op de bank. Daarna weer verder aan het werk, ik sleep me door de verhuizing van de internetdomeinen heen. Het is een pokkenwerk.......

Zondag 23 juni 2002

Wederom zijn we vandaag weer laat opgestaan. Na de gebruikelijke routines kon ik het niet laten om toch de startpagina van het 'longtransplantatieportaal' te wijzigen, met dank aan Arian Visser! Voor de rest van de dag moest ik weer met de internetdomeinen aan de slag. Later op de avond lees ik de laatste aanvulling van Arian, het betreft een aantal medische en statistische feiten op het gebied van longtransplantatie, opgetekend uit recente medische literatuur (inclusief bronvermelding. Zeer lezenswaardig!

Maandag 24 juni 2002

Vandaag weer lekker vroeg opgestaan. Ik moest ook wel want de auto moest weer eens naar de garage, dit maal voor een grote beurt. Om 08:00 dient de vierwieler dan bij de garage afgeleverd te worden. Als compensatie krijg ik een nieuw model Peugeot mee. Vraag me niet welk type want van auto's heb ik echt geen verstand. Ik kan nog wel een Lada van de Peugeot onderscheiden maar daar blijft het zo'n beetje bij. De rest van de dag breng ik voornamelijk op de zaak door hoewel ik nog wel even wat voorraden ophaal en de apotheek bezoek. Ik kreeg overigens vandaag nogal wat virusjes binnen. Een voor CF-ers niet onbekende organisatie had er eentje binnen gekregen. Dit ongure type probeerde daarna maar gelijk de gehele Nederlandse patiëntenpopulatie uit te roeien, technisch gezien dan.

Aan het eind van de dag heb ik het gevoel echt veel gedaan te hebben, geen grote zaken maar een heleboel kleine rotklusjes die al een tijd op me lagen te wachten op de hoek van de tafel. De oplettende webcam-watcher zal opmerken dat in de rechterbenedenhoek het stapeltje kleiner is geworden.

Dinsdag 25 juni 2002

Ring... ring... ring... 07:00 uur de wekker gaat. Ik geef een tik op de sleepfunctie, en nog eens en nog eens, goed na drie maal vijf minuten herhaald piepen stap ik het bed uit. Er staan nogal wat dingen op het programma. In de ochtend breng ik eerst in mijn bezig zijnde sleutels van een klant terug. Deze klant (onderdeel van jaarbeurs) vertrekt uit Apeldoorn en zal weer opgenomen worden in het jaarbeursgebouw zelf. Jammer..... het was een leuke en goede klant. Bij de jaarbeurs hebben ze (helaas voor mij) een eigen ICT-afdeling. Maar misschien wordt er voor de applicaties die ik voor ze gemaakt heb toch nog wel eens een beroep op me gedaan.

Daarna rijd ik even langs een transporteur en vervang bij een klant de drum uit de kleurenlaserprinter. Daarna ga ik door naar Lelystad, daar zit een servicecentrum van Acer. Vorige week ontving ik van een klant een defect notebookje van dat merk terug. Om transportschade te voorkomen breng ik in zo'n geval dit persoonlijk maar weg. Het kost wat tijd maar vooruit, de route via Harderwijk is mooi.

Op de terugweg ga ik weer naar een van mijn klanten in Nunspeet. Redelijk op tijd (18:00 uur) ben ik weer thuis. De rest van de avond brengen we samen door, deels met het uitruimen van een kast waarin zo'n beetje mijn gehele levensloop terug te vinden is. Gut.... heb ik dat boek nog? Tjee, heb ik dat destijds moeten leren? Zag ik er toen zo uit?

De gebruiksaanwijzing van mijn eerste diskdrive (VC1541) kom ik nog tegen. Er kon, geloof het of niet, de formidabele hoeveelheid van 150 kilobyte op weggeschreven worden, en dat nog wel in een buitengewoon hoog tempo van maar liefst 3 kilobyte in 12 seconden! Dat waren nog eens tijden! Mijn eerste computer had een geheugen van 3,5 kilobyte; dus in nog geen 15 seconden was zelfs het grootste programma te laden. Mmm.... hoelang doet Windows 98/XP er tegenwoordig over? Ook gaat de handleiding van mijn eerste modem door de handen..... 1200 baud! Topsnelheid! En eh, zelfs met een 75 baud retourkanaaltje! Geen mens weet tegenwoordig meer, waar dat voor zou moeten dienen, maar ja internet was er toen nog niet en we moesten ons behelpen met viditel. Even later komt ook nog de handleiding van mijn eerste echte printer (12 naalds Seikosha) naar boven. Het ding kostte toen wel 1.200 gulden maar dan had je ook echt wat! Het had zowaar een Near Letter Quality optie. Je kon er bijna een professionele brief op uitwerken. Verder komen er wat handboeken langs van 'recent' uitgekomen IC's, de 7400 en 4000 serie. Nostalgie ten top!

Na het doorwerken staan er vier grote verhuisdozen klaar, gevuld met boeken, aantekeningen, data-sheets, handleidingen etc., om richting herverbruik te gaan. Gelukkig had mijn vader net vandaag de opslagruimte voor het oud papier uitgeruimd. ;-)) Overigens stond de nu bijna lege kast op de kamer die ik in wil gaan richten als trainingsruimte. Nog even een schilderbeurtje en een roeitrainertje en ik kan aan de slag. Wie weet zet ik er ook nog wel een webcam neer.....

Woensdag 26 juni 2002

Wederom koste het me moeite om op te staan. Volgens mij is er een heel klein infectiebronnetje in mijn longen bezig. Al van vanaf midden vorige week voel ik me niet optimaal. Ook heb ik heel licht maar een herkenbaar karakteristiek geurtje in mijn neus, een geurtje dat zich meestal aanmeldt als er 'iets' niet helemaal in orde is. Toch laat mijn lichaamstemperatuur geen schokkende uitslagen zien.

Vandaag ga ik eerst naar een nieuwe klant. Deze klant kwam via mond-op-mond reclame bij me terecht. Wanneer Carin (mijn boordcomputer) roept 'bestemming bereikt' bevind ik me voor een oprijlaan met belendend perceel waar zelf Maxima nog jaloers op zou worden. Wanneer ik me naar de ingang wil worstelen vraag ik me af waar ik me moet melden. Er zijn de nodige deuren zichtbaar en de tuinmannen zijn te ver uit de buurt om die te vragen. Een verkeerde keuze betekent misschien een extra 100 meter te moeten lopen. Op goed geluk bestijg ik het bordes en trek een deur open, tegenvaller geen lakei te zien! Na een kleine zwerftocht kom ik zowaar iemand tegen. Deze persoon meldt me dat degene waar ik een afspraak mee heb de eigenaar is en wijst me de weg. Na een oriënterend gesprek mag ik me volgende week maandag weer melden voor een technische inventarisatie van hun bestaande IT-infrastructuur. Overigens heb ik tijdens deze 'kennismakingsronde' naast de zakelijke voorwaarden en onderlinge verwachtingen ook mijn plaatsing op de wachtlijst gemeld. Ik vond het wel zo netjes om in hun keuze voor een potentiële vaste leverancier c.q. dienstverlener continuïteit mee te kunnen laten wegen.

In de middag ga ik weer naar Nunspeet, het lopende project nadert nu aardig zijn einde. Waarschijnlijk kan ik morgen het programmeerwerk afronden, zijn Remia en California ook weer blij, alsmede de drukker die hun etiketten verzorgt.

Na het eten val ik op de bank in slaap. Pas tegen half tien kom ik weer bij positieven en besluit nog even wat voorbereidingen voor morgen te verzorgen. Verder wordt deze tekst natuurlijk weer geschreven en bemerk daarbij dat de tellerstanden op elke pagina niet meer kloppen. Kennelijk zijn de tellerstanden bij de min of meer structurele verandering van de afgelopen week verloren gegaan en zijn een flink aantal pagina's weer bij nul begonnen. Verder spiek ik nog even bij het Algemeen Dagblad. Helaas; we zijn uit de internet top 10 verdwenen. Waren de verhalen van Arian en mij niet schokkend genoeg meer? Hebben ze deze plaatjes kennelijk niet bekeken! Daarnaast zijn we in de internet top 100 gezakt naar plaats 12. Wat moeten we doen op om nummer 1 te komen?

Donderdag 27 juni 2002

Ook vanochtend vecht ik me weer uit bed. Kennelijk is de zwaartekracht toch niet zo'n stabiele factor als wel gedacht wordt, vandaag trok het extra hard aan me, of zou het aan iets anders liggen?

Wendy is vandaag voor het laatst. Ze heeft een fulltime baan gevonden bij de Kamer van Koophandel in Apeldoorn. Gefeliciteerd, en veel succes in je nieuwe werkkring! Als ondernemer zal ik daar mijn gezicht nog wel eens laten zien! We beginnen de dag dus met koffie en.... iets lekkers..... ook Adri (een van de laatste stagiaires) komt langs om mijn beoordeling in ontvangst te nemen, kan ze tenminste haar diploma in ontvangst gaan nemen! Ook gefeliciteerd dus! Tevens was Yvon aanwezig. In de ochtend ga ik even bij een klant langs met een e-mail probleem en ben ik tot het begin van de middag op de zaak voor het schrijven van een mailing die eigenlijk maandag de deur uit moet. Ik heb nu tenminste nog ondersteuning van twee secretaresses ;-)) In de middag vertrek ik weer naar Nunspeet waar ik nu eindelijk mijn programmeerklus af krijg. Pas tegen 19:00 uur ben ik thuis. Aangezien de koelkast en voorraadkasten aardig leeg zijn besluiten Samira en ik eerst maar even naar de supermarkt te gaan om weer wat eten in huis te krijgen. Het grootste deel van de avond brengen we samen door..... er moet echter ook nog even gewerkt worden. Tevreden zie ik verder dat Arian de screening heeft overleefd!

Vrijdag 28 juni 2002

De zwaartekracht was vanochtend wel erg sterk, tot drie keer toe tik op de sleepfunctie van de wekker maar worstel me dan toch weer uit bed. Voor 9:00 uur ben ik bij de eerste klant van vandaag om de laatste activiteiten te verrichten om een verhuizing mogelijk te maken. De laatste PC's worden geschoond alsmede de twee destijds door mij geleverde servers. Op de nieuwe locatie (de Jaarbeurs) worden nieuwe PC's gebruikt en dus worden de in Apeldoorn gebruikte materialen verkocht, het is natuurlijk niet de bedoeling dat de eventuele nieuwe eigenaar per ongeluk de beschikking krijgt over de aanwezige digitale informatie. Ik mag me trouwens a.s. woensdag bij de Jaarbeurs melden! Toch leuk, een nieuwe klant, en ook nog eentje die goed staat op de referentielijst!

Aan het begin van de middag ben ik weer thuis. Een archief dat al lange tijd bij me opgeslagen staat wordt bij me opgehaald (ze zijn alleen anderhalf uur te laat). Het scheelt ons weer flink wat ruimte. Net voordat ik naar mijn volgende klant wil staat plotseling Arian op de stoep, niet Arian de lotgenoot maar Arian van agapè. Ook al zit ik in tijdnood, ik maak er even tijd voor, we hebben elkaar namelijk al een tijd niet echt meer gezien. Het is een bijzonder iemand! Althans, dat mag je denk ik wel zeggen voor iemand die een goede baan opzegt en nu al vijf jaar actief is geweest als medewerker van agapè. Daarbij moet geleefd worden van giften van derden!

Ruim verlaat vertrek ik naar mijn laatste afspraak van vandaag. Vooraf haal ik elders nog even een uitgeleend notebookje op. Bij mijn klant doe ik het meest essentiële, de rest komt wel na het weekend.

De avond breng ik deels slapend op de bank door.

Zaterdag 29 en zondag 30 juni 2002

Het was me het weekendje wel! Op zaterdag weer voornamelijk met de domeinnamen bezig geweest en ook zondag heeft dat weer de nodige tijd gevraagd. Er zaten een aantal irritante en tijdrovende exemplaren tussen zeg! Maar goed, gelukkig heb ik ook nog tijd voor Samira en Malika gehad. Jazeker, de zus van Samira is dit weekend op bezoek. Op zondag hebben we zo'n beetje de gehele woonverdieping op zijn kop gezet. Een kamer die ik in het verleden als een soort rommelhok gebruikte is nu omgetoverd tot mooie logeerkamer. En de oorspronkelijke logeerkamer is gereed om daar een roeitrainer te gaan plaatsen.... moet ik nu toch eindelijk met training beginnen..... ik kan er niet meer onderuit.

Nu aan het einde van de dag, na heeeel veel gesleep en gesjouw voel ik me goed moe, maar wel voldaan.

Verder met Juli 2002

Voor vragen en opmerkingen over deze website kunt u zich wenden tot [Paul van den Elsaker].
Laatste update: Thursday 03 June 2004.